Dergiler / Mikrobiyoloji Bülteni / 2012 / Cilt: 46 - Sayı: 4
Ulusal tüberküloz referans laboratuvarında 2009-2010 yıllarında tespit edilen tüberküloz dışı mikobakterilerin dağılımlarının irdelenmesi
- Sayfa
- 560–567
- DOI
- —
Özet
Tüberküloz dışı mikobakteri (TDM) türleri çevre koşullarında sıkça karşılaşılan bakteriler olup birçoğu akciğer hastalığı ile ilişkilendirilmektedir. TDM enfeksiyonlarının tanısı, klinik, radyolojik ve mikrobiyolojik verilerin toplamıyla konulmaktadır. Bu çalışmada, klinik örneklerden etken olarak izole edilen TDM suşlarının tür dağılımının irdelenmesi amaçlanmıştır. Ocak 2009-Aralık 2010 tarihleri arasında Ulusal Tüberküloz Referans Laboratuvarı (UTRL)na mikobakteri tür tayini için gönderilen TDM izolatlarının yanı sıra, UTRLde klinik örneklerden izole edilen ve TDM olarak tanımlanan izolatlar retros-pektif olarak değerlendirilmiştir. Birden fazla kültüründe aynı TDM türü izole edilen olgular mikrobiyolojik açıdan etken olarak tanımlanmıştır. Mikobakteri tür tayini, line-prob yöntemi kullanılarak ticari bir kit (GenoType Mycobacterium CM/AS; Hain Lifescience, Almanya) ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızda, akciğer veya akciğer dışı örneklerinin kültüründe mikobakteri üremesi olan 206 hastanın 24 (%11.7)ünde TDM tespit edilmiş; diğer tüberküloz laboratuvarlarından tür tayini amacıyla gönderilen 75 hastaya ait 101 örneğin 51i de TDM olarak doğrulanmıştır. TDM ile enfekte olduğu saptanan hastaların %78.7 (59/75)sinin erkek olduğu ve hastaların yaş ortalamasının da 50.9 ± 18.8 yıl olduğu belirlenmiştir. TDM suşları arasında M.fortuitum(%33.3; n= 25) en sık izole edilen tür olmuş, bunu M.abscessus(%18.7; n= 14),M.gordonae (%10.7, n= 8) ve M.avium(%8; n= 6) izlemiştir. Ayrıca,M.chelonae(n= 3),M.intracellulare(n= 3),M.kansasii(n= 3),M.peregrinum(n= 2),M.scrofulaceum(n=2), M.szulgai(n= 2), M.celatum (n= 1), M.haemophilum (n= 1), M.smegmatis (n= 1) ve M.xenopi(n=1) de laboratuvarımızda tanımlanan diğer TDM türleri olmuştur. Hızlı üreyen TDM türleri (M.fortuitum ve M.abscessus) en sık (%52) karşılaşılan etkenler olarak saptanmıştır. Ayrıca, en sık izole edilen tür olan M.fortuitum suşlarının çoğunun (n= 21) perifer tüberküloz laboratuvarlarından gönderilen örneklerde tespit edildiği dikkati çekmiştir. Sonuç olarak, laboratuvarımızda en sık olarak tespit edilen tüberküloz dışı mikobakteriler hızlı üreyen türler olarak tespit edilmiş, ancak belirlenen tür dağılımı ülkemiz için daha önceden tespit edilen dağılımdan farklı bulunmuştur. Dolayısıyla, TDM profilinin epidemiyolojik veriler ile birlikte daha ileri düzeyde araştırılmasının, ülkemiz için önemli bir gereklilik olduğu kanısına varılmıştır.
Abstract
Non-tuberculous mycobacteria (NTM) are commonly encountered environmental bacteria, and most of them are associated with lung diseases. Diagnosis of infections caused by NTM is based on clinical, radiological and microbiological findings. The aim of this study was to investigate the distribution of non-tuberculous mycobacterial species isolated from clinical specimens as etiologic agents. The NTM strains isolated from clinical specimens in National Tuberculosis Reference Laboratory (NTRL), together with the strains that were sent to NTRL for the advanced identification of non-tu-berculous mycobacterial species that have clinical or microbiological significance, were analysed ret- rospectively. The strains belonged to January 2009 - December 2010 period. If the same NTM type was isolated more than once in the clinical specimens of a patient, then it was defined microbiologi-cally as a causative agent. Identification of mycobacteria species was performed by using a commer- cial line-probe assay (GenoType Mycobacterium CM/AS; Hain Lifescience, Germany). In our study, pulmonary and non-pulmonary samples obtained from 206 patients yielded mycobacterial growth in their cultures, and of them 24 (11.7%) were identified as NTM. On the other hand, 51 of the 101 samples sent to NTRL for identification were confirmed as NTM. Of the patients who were found to be infected with NTM (n= 75), 59 (78.7%) were male and the mean age was 50.9 ± 18.8 years. The most frequently identified NTM species was M.fortuitum (33.3%, n= 25), followed by M.abscessus (18.7%, n= 14), M.gordonae(10.7%, n= 8) and M.avium(%8; n= 6). The other types of NTM species identified in our laboratory were M.chelonae (n= 3),M.intracellulare (n= 3), M.kansasii(n= 3), M.pe-regrinum (n= 2), M.scrofulaceum(n= 2),M.szulgai(n= 2),M.celatum(n= 1),M.haemophilum(n= 1),M.smegmatis(n= 1) and M.xenopi (n= 1). Rapidly growing NTM species (M.fortuitum and M.absces-sus) were the most frequent (52%) species isolated in our laboratory as the cause of non-tuberculous mycobacterial infection. Interestingly, the majority of M.fortuitum isolates (n= 21) which was the most common species identified in our laboratory, were those received from the peripheral laboratories.The most common species identified in our laboratory were rapidly growing NTM, however the countrywide distribution of the NTM species was found different than previously reported. In conclusi- on, further investigation of the non-tuberculous mycobacteria profile in adjunct with epidemiological data seems to be essential in our country.