Dergiler / MN Kardiyoloji / 1996 / Cilt: 3 - Sayı: 3
Akut anteriyor miyokard infarktüsü sonrası erken uygulanan magnezyum infüzyonunun erken dönem geç potansiyel sıklığı ve ventriküler aritmiler üzerine etkisi
- Dergi
- MN Kardiyoloji
- Sayfa
- 186–189
- DOI
- —
Özet
Geç potansiyeller, QRS komplekslerinin düşük amplitüdlü, yüksek frekanslı, terminal uzantılarıdır. literatürde antiaritmik etkileri gösterilmiş bir katyon olan magnezyumun geç potansiyellere etkisi konsununda bir çalışmaya rastlamadık. Bu çalışmada erken dönem (İlk 24 saat) magnezyum tedavisinin erken dönem geç potansiyel sıklığına etkisini saptamayı amaçladık. Koroner Yoğun Bakım Ünitesine akut anteriyor miyokard infarktüsü tanısıyla yatırılan, kabul Sinyal Ortalamah Elektrokardiyogramlarında (SOEKG-1) geç potansiyel pozitifliği olan 44 hasta değerlendirmeye alındı. Hastalar magnezyum ve kontrol gruplarına ayrıldı. Her iki grupta injûzyonlann bitirilmesinden 48 saat sonra yemden SOEKG çekildi (SOEKG-2). Hastaların 48' inci saatten itibaren geçirdikleri ventriküler aritmileri kaydedildi. Hem SOEKG-1 ve SOEKG-2 parametreleri arasında hem de kontrol grubu ile hasta grubu arasında SOEKG parametreleri, geç potansiyel sıklığı ve ventriküler aritmi açısından karşılaştırma yapıldı. Karşılaştırılması yapılan değişkenlerde istatistiksel olarak anlamlı fark 1) her iki grupta SOEKG-1 ve SOEKG-2 parametreleri arasında, 2) magnezyum ve kontrol gruplarında ventriküler aritmi sıklığı arasında bulundu (P 0.05). Sonuç olarak, erken dönem uygulanan magnezyum infüzyonu akut anteriyor miyokard infarktüsünde ventriküler aritmi sıklığını azaltmaktadır, ancak bu etkisi geç potansiyel sıklığı ile ilişkili değildir. (MN Kardiyoloji 1996; 3:186-189)
Abstract
Late potentials are low amplitude, high frequency, terminal prolongations of QRS complexes. We couldn' t find any report about the effects of magnesium, which was known to be a cation with antiarrhythmic effects, on late potential incidence. Fortyfour patients who were admitted to Coronary Care Unit and found to have evolving acute anterior myocardial infarction and positive late potential on their attending Signal Averaging Electrocardiogram (SAECG-1) which could be futher evaluated. The subjects were dichotomized into magnesium and control groups. SAECG (SAECG-2) was repeated 48 hours after the 24 hour magnesi¬um or saline infusion was completed. Ventricular arrhytmias were recorded between the 48 th hour and discharge. Comparison was made either between SAECG-1 and SAECG-2 with regard to parameters of criteria or between the the control group and the magnesium -infused group. These comparisons were made with regard to parameters of criteria, late potential incidence and ventricular arrhythmia incidence. Among the comparisons, following results were found to be statistically significant: 1) SAECG-1 parameters of criteria vs SAECG-2 parameters of criteria; 2) In-hospital incidence of ventricular arrhythmia in control group vs magnesium infused group (p<0.05). Late potential incidence in the 72 nd hour did not differentiate between the control group and the magnesium-infused group (p>0.05). (MN Cardiology 1996; 3:186-189) In conclusion, early magnesium infusion may decrease the in-hospital incidence of ventricular arrhythmias. However, this favo¬rable effect is not mediated through a decrease in late potential incidence.