Akut inferiyor miyokard infarktüsü olgularında erken dönem EKG değişikliklerinin tanısal değeri

The diagnostic value of early period ECG changes in acute inferior myocardial infarction cases

Özet

AMAÇ: Bu çalışmada akut inferiyor miyokard infarktüsü (AÎMİ) olgularında erken dönemde ortaya çıkan elektrokardiografı (EKG) değişikliklerinin sağ ventrikül tutulumu, çok damar hastalığı gibi riskli olguları belirlemedeki değerini araştırmak. GEREÇ VE YÖNTEM: Akut inferiyor miyokard infarktüsü tanısıyla takip edilen 60 erkek 24 kadın olmak üzere toplam 84 olgu (yaş ortalaması 57+7 yıl, yaş aralığı 37-70) çalışmaya alınarak çekilen EKG'lerdeki ST segment değişiklileri incelendi. Sağ prekordiyal kayıtlarda (V4R) l mm ve üzeri ST segment yüksekliği sağ ventrikül tutulumu olarak kabul edildi. Tüm hastalara koroner anjiografi yapılarak hastalıklı damar sayısı, darlığın yeri ve derecesi belirlendi. VI derivasyonunda 0,5 mm ve üzeri ST yükselmesi olan 34 olgu (%41) grup A, olmayan 50 olgu (%59) ise grup B olarak ikiye ayrıldı BULGULAR: Toplam 84 hastadan 24 olguda (%29) sağ ventrikül tutulumu görüldü ve bunlardan 8 olgu grup A içerisindeydi. Gruplar arasında hastalıklı damar sayısı yönünden fark bulunmazken, proksimal sağ koroner darlığı grup A da anlamlı olarak daha fazlaydı (%88' e karşılık %36; p DH). Sağ ventrikül tutulumlu olguların tümü DIH>DH ile birlikteydi. VI ST yüksekliği ve DIH>DII ST yüksekliği birlikteliğinin sağ ventrikül tutulumunu belirlemedeki duyarlılığı %100, özgüllüğü %86, pozitif kesürim değeri %75, negatif kestirim değeri %100 olmaktadır. Sonuç olarak bu çalışmada AİMİ erken dönem EKG lerde > 0,5 mm VI ST yüksekliği ve DIH>DH birlikteliğinin sağ ventrikül tutulumunu belirlemede büyük öneme sahip olduğu sonucuna vardık.

Abstract

PURPOSE: Current study was planned to investigate the diagnostic value of early ECG changes in acute inferior myocardial infarction (AIMI) cases to determine high risk patients such as ones with right ventricular involvement or multiple vessel disease. MATERIAL AND METHODS: Eighty-four cases with an average age of 57+7years (60 males, 24 females; age range 37-70 years) who were followed in our clinics and their coronary angiography that were performed to put forward diseased vessels, degree and localisation of the narrowing in two weeks time were registered for the study. RESULTS: Thirty-four cases (41%) with >0.5 mm ST elevation in VI was considered as Group A and remaining 50 cases (59%) formed Group B. Eight of the 24 cases (29%) with right ventricular involvement were taken place in group A. Although the diseased vessel numbers were not significantly differed between groups, proximal right coronary artery narrowing was significantly more detected in group A (88% vs. 36%, p<0.01). A higher ST elevation in DIII lead than in DII (DIII>DII ST) that all patients with criteria to determine right ventricular involvement was 100%, 86%, 75% and 100% respectively. CONCLUSION: We suggested in AIMI, both ST in DIII>DII and VI elevation noted in early hours of infarction has a great significance to determine right ventricular involvement.