Dergiler / MN Kardiyoloji / 1999 / Cilt: 6 - Sayı: 1
İskemik kardiyomiyopatisi olan olgularda spironolaktonun sol ventrikül fonksiyonlarına etkisi
- Dergi
- MN Kardiyoloji
- Sayfa
- 16–22
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Bu çalışma iskemik kardiyomiyopatisi olan ve anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörü, diüretik ve digoksin almakta olan hastalara spironolakton eklenmesinin etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. YÖNTEM: New York Kalp Cemiyeti sınıflamasına göre evre II-IV arasında olan ve anjiyokardiyografik olarak iskemik kardiyomiyopatisi olan 34-83 yaşları arasında 126 hasta çalışma grubunu oluşturdu. Tüm hastalar başlangıçta anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörü ve/veya diüretik ve/veya digoksin almaktaydı. Almakta oldukları tedavi tüm hastalara 50-60 mmol sodyum içeren diyet, enalapril, furosemide ve digoksin başlanılarak standardize edildi. Hastalar üç hafta boyunca standart tedavilerini aldıktan sonra rejimlerine 50 mg/gün spironolakton eklendi. Spironolakton başlanmadan önce, başlandıktan 1 ay, 5 ay ve 12 ay sonra kontrolleri yapıldı. Kontrollerde klinik değerlendirme, serum biyokimyası, idrarla sodyum ve potasyum atılımı, kreatinin klerensi tayini ve tam ekokardiyografık inceleme yapıldı. Doksandört hasta (% 74.6) çalışmayı tamamlarken, 13 hasta (%10.3) öldü, 19 hasta (%15.1) ise çeşitli nedenlerle (10'u takibe gelmedi, 9 hastada 5.7 mEq/L üzeri hiperpotasemi gelişti) çalışma dışı kaldı. BULGULAR: Spironolakton 1. ve 12. aylarda belirgin olarak natriürezi (109.6±30'dan 116.4±25 ve 118.3±22 mEq/L'ye , p< 0.05) ve serum potasyum düzeyini (4.57±0.3'dan 4.70±0.3 ve 4.78±0.4 mEq/L'ye, p< 0.05) arttırdı. Kreatinin klirensinde, hematokrit ve kan üre nitrojeni düzeylerinde anlamlı bir değişiklik saptanmadı. Ekokardiyografi ile hesaplanan ejeksiyon fraksiyonu (% 28.9±6.5'den 1. ayda %31.9±7.0, 12. ayda % 33.4±8.2'ye, p<0.001) ve kalp çıktısı (3.3±0.5'den 3.4±0.8 ve 3.6±0.7 L/dk, p<0.05) belirgin düzeldi. Eş zamanlı olarak sol ventrikülün sistol sonu hacmi (133.4±36'dan 127.6±37 ve 123.2±27 ml'ye, p< 0.05), diyastol sonu hacmi (188.9±52 dan 179.1±48 ve 180.3±41 mi 'ye, p<0.05) ve sol atriyum çapı (39.7±6.1 'dan 38.7±7.7 ve 38.7±5.5 mm 'ye, p<0.05) azaldı. Septum kalınlığında anlamlı bir değişme izlenmedi. New York Kalp Cemiyeti sınıfı hastalarda belirgin olarak düzeldi. SONUÇ: Bu verilere göre konvansiyonel tedavi altındaki iskemik kardiyomiyopatisi olan hastalara spironolakton eklenmesi sonucunda spironolakton oldukça iyi tolere edilmekte ve önemli hiperpotasemi sanıldığı kadar sık izlenmemektedir. Ek olarak spironolakton ile fonksiyonel kapasite düzelmekte, sol ventrikül dilatasyonu azalmakta, ejeksiyon fraksiyonu ve kalp çıktısında iyileşme sağlanmaktadır.
Abstract
OBJECTIVE: The present study evaluates the clinical and echocardiographic effects of spironolactone added to angiotensin- converting enzyme inhibitor, loop diuretic and digoxin in patients with ischemic cardiomyopathy. METHODS: We enrolled 126 patients, aged 34 to 83 years, with symptomatic New York Heart Association class II through IV angiographically proven ischemic dilated cardiomyopathy. All patients were on either angiotensin-converting enzyme inhibitor and/or diuretic and/or digoxin. The therapy was standardised as 50-60 mmol/day sodium restriction, enalapril, furosemide and digoxin in every patient. Three weeks after the standard regimen spironolactone 50 mg daily was added. Clinical evaluations and complete echocardiographic studies done at baseline, at one month and at 12 months. Serum levels of creatinine, urea nitrogen, potassium, urinary sodium and potassium excretion were also measured at these times. Ninety four patients (74.6 %) completed the study, 13 patients (10.3 %) died and 19 (15.1 %) were excluded for various reasons (10 lost to follow-up and 9 due to hyperpotasemia). RESULTS: Spironolacton significantly increased natriuresis (from 109.6±30 to 116.4±25 and 118.3±22 mEq/L, p< 0.05) and serum potassium (from 4.57±0.3 to 4.70±0.3 and 4.78±0.4 mEq/L, p< 0.05) levels at the 1th 5th and 12th months. Creatinine clearance, hematocrit and urea nitrogen values did not changed. Echocardiographically determined ejection fraction (from 28.9±6.5 to 31.9±7.0 and 33.4±8.2 %, p<0.05) and cardiac output (3.3±0.5 to 3.4±0.8 and 3.6±0.7 L/min, p<0.05) improved both at the 1st month and at the end of 1 year. At the same time left ventricular end systolic volume (from 133.4±36 to 127.6±37 and 123.2±27 ml, p< 0.05), end diastolic volume (from 188.9±52 to 179.1±48 and 180.3±41 ml, p<0.05) and left atrial diameter (from 39.7±6.1 to 38.7±7.7 and 38.7±5.5, p<0.05) decreased significantly. No significant changes were observed in the left ventricular septal wall thickness. NY HA functional class was also improved. CONCLUSIONS: These data imply that in patients suffering from ischemic heart failure and who were on angiotensin converting enzyme inhibitor, diuretic and digoxin therapy, 50 mg/day spironolacton when added to this regimen can be tolerated very well, while improving left ventricular dilatation and ejection fraction.