Dergiler / MN Kardiyoloji / 2000 / Cilt: 7 - Sayı: 2
PTCA ve koroner stentle tedavi edilen hastalarda diyabetin etkisi
- Dergi
- MN Kardiyoloji
- Sayfa
- 99–103
- DOI
- —
Özet
AMAÇ:Diyabetes mellitus(DM) perkütan koroner anjiyoplasti (PTCA) sonrası restenoz için majör bir risk faktörü oluşturmaktadır Son çalışmalar intrakoroner sterillerin PTCA ile kıyaslandıklarında restenozu önemli derecede azalttığını göstermektedir. Çalışıma kliniğimizde nativ koroner damarlarda, PTCA ve stent uygulananlarda erken ve orta dönem klinik sonuçlara diyabetin etkisini araştırmayı amaçladı. GEREÇ VE YÖNTEM: PTCA grubunda 404 hastanın 63 'ü (%15.6),stent grubunda 185 hastanın 36'sı (%19.5)diyabetik hastalardan oluşmaklaydı. PTCA ve stent grubundaki olgular kendi aralarında DM'si olanlar ve DM'si olmayanlar tarzında ikiye ayrıldı. Her bir grupta diyabetik olanlar ve olmayanlar, klinik ve anjiyografık özellikleri, işlem ve erken klinik sonuçları, akut major komplikasyonları, 8 aylık klinik sonuçları ve 8 aylık istenmeyen klinik olayların toplam sonuçları (işlem, hastane içi dönem ve işlemden sonraki 8 ay içinde meydana gelen istenmeyen kardiyak olayların toplamı) açısından kıyaslandı. BULGULAR: Her iki grupta kadın cinsiyet dışında diyabetik olan ve olmayan hastalar arasında klinik ve anjiyografık özellikler açısından önemli bir fark yoktu. Kadın hastaların oranı her iki grupta da diyabetik hastalarda daha fazlaydı. (PTCA grubunda diyabetiklerin %25.4'ü,stent grubunda %41.7 si kadın hastalardan oluşmaktaydı). Erken dönemde, işlem ve klinik başarı, hastane içi dönemde gelişen major komplikasyonlar her iki grupta diyabeti olan ve olmayan hastalarda önemli bir fark göstermedi. 8 aylık klinik takipte PTCA grubunda istenmeyen kardiyak olay oluşması diyabetiklerde diyabetik olmayanlara göre anlamlı derecede yüksekti (%38'e %16.4 p<0.0001). Diyabetik ve diyabetik olmayanlar arasında ölüm (%3.2 ve %1.5), akut miyokard infarktüsü (AMİ) (%3.2 ve %4.1), tekrar PTCA girişimi (%14.3 ve %7) benzer olmasına karşılık, diyabetiklerde koroner by-pass cerrahisi (KBG) (%17.5 ve %3.8 p<0.0001) önemli derecede yüksek bulundu. Buna karşılık stent grubunda 8 aylık klinik takipte diabetik olanlar ve olmayanlar arasında istenmeyen kardiyak bulgular istatistiki açıdan benzer bulundu (%13,9 ve %18.1). Ölüm (%2.8-%2), AMİ (%5.6-%4.7), KBG (%2.8-%4), tekrar PTCA (%2.8-%7.4) açısından aralarında bir fark bulunmadı. SONUÇ: Sonuç olarak PTCA yapılan hastalarda diyabetin orta dönem klinik izlemede istenmeyen kardiyak olaylar açısından bir risk faktörü oluşturduğu; intrakoroner stentlerin ise bir risk faktörü oluşturmadığı düşünüldü ve. diyabetik hastalarda intrakoroner stentlerin PTCA 'ye tercih edilmesinin uygun olduğuna karar verildi.
Abstract
AIM: Diabetes mellitus (DM) is a major risk factor for restenosis after coronary balloon angioplasty (PTCA). Recent studies have shown that coronary stenting significantly reduces restenosis compared with PTCA alone. We designed this study to analyze the effect of diabetes on early and mid term clinical results in patients treated with either PTCA or coronary stenting. MATERIAL AND METHODS: Sixty-three (15.6%) of 404 patients who underwent PTCA had DM (PTCA group); 36 (19.5%) of 185 who underwent intracoronary stent had DM. In diabetic and nondiabetic patients, clinical and angiographic characteristics procedural and early clinical results; acute major complications; 8 months cumulative clinical results and adverse clinical results were compared. RESULTS: There were no statistically significant differences in clinical and angiographic characteristics between diabetic and nondiabetic patients in each group except for female percentage diabetic patients. (25.4% female in diabetic patients in PTCA group, 41.7% female in diabetic patients in stent group) In the early period, there were no statistically significant differences in procedural and clinical success and in-hospital major complications between diabetic and nondiabetic patients in either group. During 8-months clinical follow-up, in the PTC A group incidence of untoward cardiac events with diabetic patients was found significantly higher than the nondiabetic patients (38 % versus 16.4% p< 0.0001). In both groups of diabetic and nondiabetic patients, rates of mortality (3.2 % versus 1.5%), nonfatal myocardial infarction (3.2% versus 4.1%) and rePTCA(14.3% versus %7) were similar. The rates of coronary by-pass operation (CABG) was higher in diabetics than in nondiabetics (17.5% versus 3.8% p<0.0001). On the other hand, in the stent group, the incidence of untoward cardiac events between diabetic and nondiabetic patients was identical (13.9% versus 18.1%). CONCLUSION: In conclusion, DM was found to be a risk factor for untoward cardiac events at 8 months of follow-up of patients who underwent PTCA alone. However, it was not found to be a risk factor in patients with intracoronary stenting. Thus, according to the results of our study in patients with DM, intracoronary stent implantation was more suitable than PTCA in diabetic patients.