Üst oblik paralizilerinde etyolojik ve klinik değerlendirme

Özet

AMAÇ: Tek taraflı üst oblik paralizisi nedeniyle takip edilen 114 olgu etyolojik ve klinik bulguları ile cerrahi sonuçları açısından değerlendirildi. GEREÇ VE YÖNTEM: Haziran 1995 ile Haziran 1999 tarihleri arasında kliniğimize müracat eden 114 tek taraflı üst oblik felci olan hastalar retrospektif olarak incelendi. Tanı Parks'ın üç basamak testiyle kondu. Kayma açısının küçük olduğu ve belirgin kafa pozisyonunun olmadığı hastalar takip edilirken kafa pozisyonu ve diplopi şikayeti olanlarda ameliyat kararı verildi. BULGULAR: Olguların %50.9 konjenital, %49.1'i edinseldi. Olgularda ortalama 15.6 PD hipertropyaya, %24.6 ezotropya, %28.0 oranında ekzotropya eşlik etmekteydi. Çift Maddox çubuk testiyle %32.5 olguda eksiklotropya tespit edildi. Ambliyopi %14, baş pozisyonu %79.8, paradoks baş pozisyonu ise %3.5 olguda mevcuttu. Hastaların %43.0'da füzyon, %33.3'de ise kaba stereopsis vardı. Ameliyat sonrası 16 olguda daha stereopsis ve füzyon gelişti. Hastaların 35'ine ameliyat yapıldı. Olguların %62.9'da klinikte tam ve kısmi düzelme (kayma ve baş pozisyonunda kısmi veya tam düzelme) tespit edildi. SONUÇ: Siklovertikal kaymaların en sık nedeni olan üst oblik felcinde hastaların şikayetlerinin gözden kaçabilmesi ve çoğu hastada tolerans sınırları dışına çıkmayan problemlere yol açması nedeniyle tanı gecikebilir. Edinsel olguların bir kısmı kendiliğinden düzelebilmesine karşın konjenital olgularda progresyon nedeniyle cerrahiye gerek duyulabilir.

Abstract

PURPOSE: To evaluate 114 cases of unilateral superior oblique palsy, for etiology, clinical findings and surgical results. MATERIALS AND METHODS: In this retrospective study 114 cases of unilateral superior oblique palsy that were examined in our clinic between June 95 and June 99 were included. Diagnosis was confirmed with Parks 3-step test. The patients who had small angle deviation without singnificant head posture and diplopia were treated surgically. RESULTS: Of the patient, 50.9% were congenital and 49.1% were acquired. Hypertropia (15.6 PD) was associated with esotropia in 24.6% of cases, exotropia in 28.0% of cases. Excyclotropia was detected in 32.5% of the cases with double Maddox rod test. Other associated findings were; amblyopia 14%, head posture 79.8%, paradoxical head posture 3.5%. Fusion was present in 43.0% and stereopsis in 33.3% of cases. Postoperatively 16 cases gained stereopsis and fusion. Thirty-five cases had surgery and 62.9% of them had clinical improvement (partial or total improvement in ocular deviation and head posture). CONCLUSION: Superior oblique palsy is the most common cause of cyclovertical deviations, and can be misdiagnosed due to the ignorance of patients and compensation of the problems within tolerable limits. Acquired cases may have spontaneous improvement, however in congenital cases due to progresion surgery can be needed.

Anahtar kelimeler: Göz hastalıkları,Okülomotor kaslar,Oftalmopleji,Felç,Şaşılık,Oküler hareket bozuklukları,Okülomotor sinir hastalıkları