Dergiler / MN Oftalmoloji / 2007 / Cilt: 14 - Sayı: 3
Eksternal dakriyosistorinostomi sonrasında kemik pencere ve mukozal açıklığın bilgisayarlı tomografi ve endoskopi ile değerlendirilmesi
- Dergi
- MN Oftalmoloji
- Sayfa
- 177–180
- DOI
- —
Özet
Amaç: Eksternal dakriyosistorinostomi ameliyatında oluşturulan kemik pencere ve mukozal açıklık alanındaki değişikliği bilgisayarlı tomografi ve endoskopi ile değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Ocak 2005-2006 tarihlerinde eksternal dakriyosistorinostomi ameliyatı yapılan 39 hastanın 42 gözü çalışmaya alındı. Ameliyat sonrasında 16 gözde 3. ayda, 14 gözde 8. ayda, 12 gözde ise 3. ay ve 8. ayda çekilen bilgisayarlı orbital tomografi ile kemik pencere boyutları ölçüldü. Ameliyatta oluşturulan kemik açıklık alanları ile ameliyat sonrası 3. ve 8. aydaki kemik açıklık alanları ayrıca ameliyat sonrası 3. ay ve 8. aydaki kemik açıklık alanları istatistiksel olarak karşılaştırıldı; ortalama küçülme miktarları belirlendi. Takiplerde nazal endoskopi ile mukozal açıklık ve patolojiler incelendi. Bulgular: Hastalar ortalama 9.95±2.99 ay takip edildi. Ameliyatta oluşturulan ortalama kemik pencere boyutları 215.48±19.95 mm2 iken, 3. ayda 158.07±41.03 mm2, 8. ayda 142.81±40.02 mm2 idi. Ameliyat sonrası ortalama kemik pencere 3. ayda 59.21±42.36 mm2 (p 0.05) küçülmüştü. Endoskopik muayene yapılan 27 gözün 12’sinde mukozal açıklık açık (ortalama 45.50±16.84 mm2) olup, 6’sında daralmış (ortalama 3.40±1.95 mm2) ve 5’inde kapanmıştı; nazal patolojiler nedeni ile 4’ünde ise değerlendirilemedi. Sonuç: Kemik pencere ameliyat sonrası 3. aydan sonra oldukça stabil seyir göstermekte, mukozal açıklığın küçülmesinde nazal patolojiler ön plana çıkmaktadır. Nüks açısından riskli hastaların tedavileri ve alınabilecek önlemler açısından endoskopik muayenenin yol gösterici olduğunu düşünmekteyiz.
Abstract
Aim: To evaluate the change in the size of osteotomy and mucosal opening created in external dacryocystorhinostomy with computerized tomography and endoscopy Material and Methods: Between January 2005-2006, 42 eyes of 39 cases of who underwent external dacryocystorhinostomy were included in our study. Postoperatively, osteotomy was evaluated with computerized orbital tomography at 3rd month in 16 eyes, at 8th month in 14 eyes, at 3rd and 8th month in 12 eyes. Third month and 8th month results were compared with peroperative measurements and third month results were compared with 8th month results statistically; the mean decrease in sizes were determined. Mucosal openings and pathologies were investigated by nasal endoscopy. Results: The mean follow-up period was 9.95±2.99 months. Preoperative mean osteotomy measurement was 215.48±19.95 mm2, while it was 158.07±41.03 mm2 at 3rd month, 142.81±40.02 mm2 at 8th month. Postoperatively the mean decrease in osteotomy measurement was 59.21±42.36 mm2 (p<0.05) at 3rd month, 68.54±45.16 mm2 (p<0.05) at 8th month and 24.33±36.06 mm2 (p>0.05) between 3rd and 8th months. In endoscopic examination of 27 eyes, twelve we had a mean mucosal opening of potent (45.50±16.84 mm2), six showed narrowing (3.40 ±1.95 mm2) and five were closed. Due to nasal pathologies four cases could not be evaluated. Conclusion: After postoperative 3rd month osteotomy was quite stable while nasal pathologies were the predominant features in mucosal closure. We consider that endoscopic examination is a guide for treatment and prevention at potentially risky patients for recurrence.