Dergiler / MN Oftalmoloji / 2007 / Cilt: 14 - Sayı: 4
Primer pterjiyum cerrahisinde intraoperatif mitomisin-C ve daunorubisin uygulamalarının karşılaştırılması
- Dergi
- MN Oftalmoloji
- Sayfa
- 261–265
- DOI
- —
Özet
Amaç: Milomisin-C (MMC) ve daunorubisinin intraoperatif tek doz uygulamalarının primer pterjiyum cerrahisindeki etkinliğini ve güvenilirliğini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Kliniğimize primer pterjiyum nedeniyle başvuran 50 hasta çalışmaya alınarak 25'er olgudan oluşan 2 gruba ayrıldı. Plerjiyum ekstirpasyonu yapılırken Grup 1'de intraoperatif MMC (%0.02). Grup 2'de intraoperatif daunorubisin (%0.02) 3 'er dakika süreyle uygulandı. Olgular nüks ve komplikasyonlar açısından kontrol muayenelerinde değerlendirildi. Bulgular: Cinsiyet, yaş, taraf ve takip süreleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saplanmadı (p>0.05). Oniki aylık takip sonrasında, genel nüks oranları Grup 1 ve 2 'de sırasıyla %44 ve %40 (p 0.05). 1 mm 'yi geçen belirgin nüks oranları ise %28 ve %20 (p=0.05) olarak izlendi. Postoperatif dönemde. MMC grubunda. 2 olguda (%8) epitelizasyonda gecikme. 2 olguda (%8) delllen formasyonu. 7 olguda (%28) piyojenik granülom geliştiği; daunorubisin grubunda ise. 1 olguda (%,4) epitelizasyonda gecikme. 1 olguda (%4) dellen formasyonu. 2 olguda (%8) piyojenik granülom geliştiği izlendi. Komplikasyonlar yönünden gruplar arasında anlamlı fark bulunmazken, piyojenik granülom açısından farkın anlamlılık sınırına yaklaştığı görüldü (p=0.069). Cerrahi ile nüks arasındaki ortalama süreler Grup 1 ve 2 'de sırasıyla 4.3±3.1 ve 5.8±2.5 ay idi (p>0.05). Sonuç: Primer pterjiyumun cerrahi tedavisinde inıraoperatif daunorubisin kullanımının nüksleri önlemek açısından MMC ile karşılaştırılabilecek düzeyde etkili ve komplikasyonlar açısından güvenli bir yöntem olabileceği sonucuna varıldı.
Abstract
Aim: To investigate the efficiency and safety of intraoperalive single dose milomvcin-C (MMC) and daunorubicin in primary pierygium surgery. Material and Methods: Fifty patients with primary pterygium were involved in the study and ran¬domly divided into two subgroups, each consisting of 25 patients. During pierygium surgery, patients in Group 1 were treated with MMC (0.02%) and Group 2 with daunorubicin (0.02%) for 3 minutes intraop-eratively. Patients were evaluated in terms of recurrence and complications during follow-up visits. Results: There was no statistically significant difference between two groups in terms of gender, age, side of lesion, and follow-up periods (p>0.05). After a follow-up period of 12 months, rales for the general recurrence were 44% and 40% (p>0.05) and those for the apparent recurrence (exceeding 1 mm of regrowth over the cornea) were 28% and 20% (p>0.05) in Group 1 and Group 2, respectively. Main complications observed in the postoperative period in Group 1 and Group 2 were delayed epilhelizalion (2 patients, 8%; 1 patient, 4%, respectively), dellen formation (2 patients. 8%; 1 patient, 4%, respectively), and pyogenie granuloma formation (7 patients, 28%; 2 patients. 28%, respectively). Although there was no statistically significant difference between two groups in terms of complications, (he difference was close to significance level for pyogenie granuloma formation (p=0.069). The period between surgery and recurrence was 4.6±3.1 months and 5.8±2.5 months in Groups 1 and 2. respectively (p>0.05). Conclusion: It was concluded that intraoperalive use of daunorubicin in the surgical treatment of primary pierygium is as comparably effective as MMC in terms of preventing recurrences, and a reliable method in terms of preventing complications.