Nüks Retina Dekolmanlarında Pars Plana Vitrektomi Sonuçlarımız

Mehmet ÇAKIR,OSMAN ÇEKİÇ,GÖKHAN PEKEL,Evre PEKEL,Ahmet T. YAZICI,Ercüment BOZKURT,Ömer F. YILMAZ

Özet

Amaç: Nüks retina dekolmanlarındaki (RD) tedavi sonuçlarımızı değerlendirmek.Gereç ve Yöntem: Nüks RD nedeniyle pars plana vitrektomi (PPV) uygulanan 19 hastanın (14 erkek, 5 kadın; ortalama yaş: 40,2 yıl) 19 gözü geriye dönük olarak incelendi. RD etyolojisinin dağılımı: 6 gözde yırtıklı-delikli RD (%31,5), 6 gözde travmatik RD (%31,5), 3gözde miyopik RD (%15,8), 3 gözde diyabetik traksiyonel RD (%15,8) ve 1 gözde psödofakikRD (%5,4) şeklindeydi. Nüks RD etyolojisi ise 14 gözde alt yerleşimli dekolman (%73,7), 3gözde diyabetik traksiyonel RD (%15,8) ve 2 gözde maküla deliği (%10,5) şeklindeydi. İlk yapılan operasyonların 15'i çevresel skleral çökertme ve PPV, 4'ü PPV; ikinci yapılan operasyonların ise 18'i sadece PPV, 1 tanesi de çevresel skleral çökertme ve PPV idi.Bulgular: Ortalama takip süresi 16,7 (SD: 5,1) aydı. İki operasyon arası süre ortalama7,5 (SD: 5,2) aydı. Son kontrolde görme keskinliği 10 gözde (%53) arttı, 7 gözde (%37) aynıkaldı ve 2 gözde (%10) ise azaldı. Son kontrolde 17 gözde tam retina yatışıklığı sağlandı, 2gözde alt yerleşimli dekolman mevcuttu. Nüks RD için yapılan re-PPV'den sonra görülenkomplikasyonlar: band keratopati (2 göz), büllöz keratopati (2 göz), geçici göz içi basınç artışı (5 göz), katarakt gelişimi (1 göz) ve ön kamaraya silikon yağı geçişi (3 göz) olarak tespitedildi.Sonuç: Nüks retina dekolmanlarında tekrar PPV uygulaması anatomik ve fonksiyonel açıdan etkilidir. Nüks retina dekolmanlarında en sık rastlanılan etyoloji alt yerleşimli dekolmanlar olurken, en sık post-operatif komplikasyon da geçici göz içi basınç artışı olmuştur

Abstract

Aim:To evaluate the surgical treatment results in recurrent retinal detachments.Material and Method:Nineteen eyes of 19 patients (14 male, 5 female; mean age: 40.2years) who underwent pars plana vitrectomy (PPV) due to recurrent retinal detachment (RD)were evaluated retrospectively. The etiology of the RD: rhegmatogenous RD in 6 eyes (31.5%), traumatic RD in 6 eyes (31.5%), myopic RD in 3 eyes (15.8%), diabetic tractional RD in3 eyes (15.8%) and pseudophakic RD in 1 eye (5.4%). The recurrent RD etiology was inferiorRD in 14 eyes (73.7%), diabetic tractional RD in 3 eyes (15.8%) and macular hole in 2 eyes(10.5%). Initial operations included combined scleral encircling and PPV in 15 eyes and onlyPPV in 4 eyes. Eighteen eyes underwent combined scleral encircling and PPV while other oneunderwent PPV for reoperation. Results:The mean follow-up period was 16.7 (SD: 5.1) months. The mean time intervalbetween two operations was 7.5 (SD: 5.2) months. At the last visit the visual acuity increasedin 10 eyes (53%), remained the same in 7 eyes (37%) and decreased in 2 eyes (10%).Complete retinal re-attachment is achieved in 17 eyes (89%) finally and in 2 eyes (11%) infe rior recurrent RD was detected at the last visit. The complications observed after re-PPV dueto recurrent RD were band keratopathy (2 eyes), bullous keratopathy (2 eyes), transient ocu-lar hypertension (5 eyes), cataract formation (1 eye) and silicon oil in the anterior chamber(3 eyes).Conclusion:Re-PPV operations applied for recurrent retinal detachments are found ef-fective anatomically and functionally. The most common cause of recurrent RD was inferiorlylocated RD and the most common post-operative complication was transient ocular hyper-tension.