Yırtıklı Retina Dekolmanının Cerrahi Tedavisinde Anatomik Başarı Oranlarımız

Özet

Amaç: Yırtıklı retina dekolmanı tanısıyla cerrahi uygulanan hastalarda anatomik başarı oranlarını ve anatomik başarıyı etkileyen faktörleri incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Göz hastalıkları kliniğimizde 2013-2016 tarihleri arasında yırtıklı retina dekolmanı nedeniyle dekolman cerrahisi geçirmiş, 24 ay takip edilmiş olan toplam 159 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastalar uygulanan cerrahi yönteme göre; skleral çökertme cerrahisi, pars plana vitrektomi ve pnömotik retinopeksi olmak üzere 3 grupta incelendi. Cerrahi sonrası retina yatışıklığı ve son kontroldeki retina yatışıklığı değerlendirilerek anatomik başarı oranları hesaplandı. Bulgular: Hastaların %69,2’si erkek %30,8’i kadın olup, ortalama yaş 57,27±15,92 idi. Çalışmaya dahil edilen 159 hastanın 100’üne pars plana vitrektomi, 46’sına skleral çökertme cerrahisi, 13’üne pnömotik retinopeksi cerrahisi uygulandı. 159 hastanın 140’ında (%88,1) ilk cerrahi sonrası anatomik başarı sağlandı. İlk cerrahi sonrası anatomik başarı sağlanamayan 19 hastanın 11’inde nüks sebebiyle cerrahi gereksinimi oldu. 24 aylık takip döneminin sonunda anatomik başarı oranının %94,9 olduğu bulundu. İlk cerrahi sonrası pars plana vitrektomi, skleral çökertme cerrahisi, pnömotik retinopeksi için anatomik başarı oranları sırasıyla %85, %91,3, %100 iken 24. ay değerlendirmesine göre %93, %98, %100 olarak bulunmuştur. Sonuç: Nüks gelişimi anatomik başarıyı etkileyen en önemli faktörlerden biri olarak bulunmuştur. Uygulanan dekolman cerrahileri arasında anatomik başarı oranları açısından anlamlı fark bulunmamıştır.

Abstract

Objective: To investigate the anatomical success rates and affecting factors of rhegmatogenous retinal detachment surgery. Material and Method: We performed retinal detachment surgery to a total of 159 patients between 2013-2016 in our eye clinic. These patients who were followed up for ≥24 months were retrospectively analyzed. Patients were divided in to 3 groups according to the type of surgery; pars plana vitrectomy (100 patients), scleral buckling surgery (46 patients), pneumatıc retinopexy (13 patients). After surgery retinal reattachment and final retinal reattachment were evaluated and anatomical success was determined. Results: Of 159 patients, %69,2 were male, and %30,8 were female. The mean age of patients 57,27±15,92 years. Among 159 patients, 100 underwent pars plana vitrectomy, 46 underwent scleral buckling surgery, and 13 underwent pneumatıc retinopexy surgery. Anatomical success was achieved in 140 (88.1%) of 159 patients after the first surgery. Of the 19 patients whose anatomic success was not achieved after the first surgery, 11 required surgery due to recurrence. At the end of the 24-month follow-up period, the anatomic success rate was 94.9%. The anatomic success rates for pars plana vitrectomy, scleral buckling surgery, pneumatıc retinopexy after the first surgery were 85%, 91.3%, 100% and 93%, 98%, 100% according to the 24th month evaluation. Conclusion: Recurrence was found to be one of the most important factors affecting anatomical success. There was no significant difference between the types of detachment surgery in terms of anatomic success rates.