Adudüddin el-Îcî'de Huy ve Erdem Problemi

Özet

Bu makalenin öncelikli amacı Adudüddin el-Îcî'nin (ö. 756/1355) el-Ahlâku'l-Adudiyye, el-Mevâkıf ve Tahkîku't-tefsîr gibi eserlerini merkeze alarak müellifin İbn Sînâcı nefs teorisini nasıl alımladığını, felsefî geleneğe uyarak huy kavramına nasıl yaklaştığını ve bilhassa erdemsizlik ya da ahlaki hastalıklara nasıl baktığını ortaya koymaktır. Makalede ayrıntılı olarak tartıştığımız bu konuda mukayeseli bir yaklaşım izleyerek müellifin öncülü, muasırı ve ardılı olan isimlerin eserlerine ve pek tabii ki şârihlerine atıflar yapılmıştır. Makalenin sonunda verdiğimiz "Ek" ile Îcî'nin el-Ahlâku'l-Adudiyye adlı eserinin ardında oluşan literatürü ve bu literatür üzerine yapılan çalışmaları tanıtmayı hedefledik

Abstract

The primary objective of this article is the exposition of the reception of Avicennian psychology by 'Adud al-Din al-Iji, by focusing on on his works including al-Akhlaq al-'adudiyyah, al-Mawaqif, and Tahqiq al-tafsir, his approach to the concept of disposition vis-à-vis the philosophical tradition, and especially his view of the lack of virtue or moral maladies. Following a comparative approach on this issue discussed in detail in the body of the article, we refer to the works of his predecessors, peers, and the successors, most certainly his commentators. Providing an appendix at the end, we aim to introduce the literature following al-Iji's al-Akhlaq al-'adudiyyah and the studies on this literature