Evolution of Kazakhstan’s Foreign Policy: 1991-2011

Özet

1991 yılında, Kazakistan bağımsızlığını kazandığında, Sovyet sınırları ötesinde olan dünya ile neredeyse hiç bağlantısı yoktu. Bu tür bağlantılar için gerekli olan temel fiziki altyapı çalışmalarının ortaya konması yeni devletin dış ilişkileri yürütmek için insan kaynaklarını geliştirmesi açısından gerekliydi. Kazakistan bu her iki alanda da hızlı bir geliştirme göstermiş ve 1990’ların ortasından beri, 100’ün üzerinde yabancı ülkeyle karşılıklı ticaret ve diplomatik ilişkiler kurmuştur. Aynı zamanda geniş bir yelpazede bölgesel ve uluslararası kuruluşlara katılımda bulunmuştur. Günümüzde, Kazakistan son derece incelikli, güçlü ikili ilişkilere ve çok taraflı yapılardaki aktif katılıma dayanan bir dış politikaya sahiptir. Kavramsal olarak, Kazak dış politika yaklaşımı üç belirgin özellikle karakterize edilir. ilk olarak, kapsamlı ve dengeli ilişkileri benimsemesi ve özel ideolojik kısıtlamalardan kaçınması onun sosyalliğini arttırmış ve esneklik vermiştir. ikincisi, farklı bölgesel örgütlerde saygı duyulan bir ortak olarak ikili ve çok taraflı yöntemleri, araçları etkin kullanarak yapıcı bir politika izlemektedir. Oluşumlar arasında bir iletişim kanalı olarak hareket edebilme yeteneğine sahiptir, aksi takdirde eksik iletişime sahip olacaktır. Son olarak, küresel konular için kompleks ve entegre bir yaklaşımı teşvik ederken diğer yandan politik, ekonomik, askeri ve kültürel bölünmeleri engellemeye çalışmaktadır.

Abstract

In 1991, when Kazakhstan gained its independence, it had virtually no direct links with the world beyond the Soviet frontier. The basic physical infrastructure for such contacts had to be set in place at the same time that the new state was developing the human resources to conduct foreign relations. Kazakhstan made rapid progress in both areas and by the mid- 1990s, had established reciprocal trade and diplomatic ties with over one hundred foreign countries. It also acceded to a wide range of regional and international organizations. Today, Kazakhstan has a highly nuanced foreign policy, based on strong bilateral relations as well as active participation in multilateral structures. Conceptually, its approach is characterised by three salient features. Firstly, it espouses a broad and balanced range of relationships, eschewing exclusive ideological constraints; this gives it flexibility and increases its outreach. Secondly, it follows a policy of constructive engagement, making effective use of bilateral and multilateral instruments; as a respected partner in different regional organizations, it is able to act as a channel of communication between bodies that otherwise have scarce contact. Thirdly, it promotes a complex, integral approach to global issues, cutting across political, economic, military and cultural divisions.