Democratization or authoritarian stability? The different paths of Georgia and Azerbaijan

Demokratikleşme mi otoriter istikrar mı? Gürcistan ve Azerbaycan'ın farklı yolları

Özet

Gürcistan ve Azerbaycan'ın 20 yıllık siyasi gelişimlerinin karşılaştırmalı incelenmesi, sürecin önceleri paralel izleyen akışı ve devamında görülen sapmaları: (zayıf resmi kurumlar ve güçlü gayri resmi kurumlar arasındaki etkileşim ve farklı ekonomik performanslar)tespit ederken, iki ülkenin de tarihi modellerine yön vermiş en önemli faktörlere ışık tutuyor. Bu makale, Sovyet dönemi sonrası Gürcistan ve Azerbaycan yaşanmışlıklarının izlerini sürüp, karşılaştırmasını yaparken, sözü edilen dönemi, Gürcistan ve Azerbaycan 'ın farklı biçimlerde tepki verdiği, iki ayrı "kritik dönemeç" tarafından sınırları çizilmiş üç-aşamalı bir gelişim süreci olarak tanımlamanın mümkün olduğunu öne sürüyor. Zayıf resmi kurumların ilk sürecin başlangıcına neden olması, istikrarın devamlılığı adına Gürcü ve Azeri tarafının Sovyet vesayetine bağlılığı kararında belirleyici olmuştur. Birbirini takip eden ekonomik gelişmeler ikinci bir fırsat penceresi açmanın farklı olanaklarını belirlemiş (2. Kritik Dönemeç) ve sonrasında ulusal politikanın yönünü tayin etmede gayri resmi kurumlar aktif rol almaya başlamıştır. Sonuç olarak; Gürcistan ve Azerbaycan, giderek farklılaşan gelişim süreçleri geçirmiş ve bu durum "karma rejimler" kavramının geniş kategorisi dahilinde farklı konumlandırılmalarında etkili olmuştur.

Abstract

The comparison between the 20-year political development of Georgia and Azerbaijan sheds light on some of the most important factors thai have influenced their historical patterns, determining their first parallel development and their subsequent divergence: the interplay becween weak formal institutions and strong informal ones and the different economic performances. This article retraces and compares Georgian and Azerbaijani post-Soviet experiences and argues that it is possible to characterize them as a three-stage development, punctuated by two different "critical junctures" to which Georgia and Azerbaijan has answered in different ways. Weak formal institutions have caused the opening of the first one, determining the Georgian and Azerbaijani decision to count on their Soviet legacy in the name of stability. The respective economic performances have determined the different possibilities to open a second window of opportunity (the second critical juncture) and the informal institutions have then played a decisive role in orienting the direction of the national politics. As a result, Georgia and Azerbaijan have passed through an increasingly diverging development and this has determined their current different classification within the broad category of "hybrid regimes ".