An integrated approach to conservation based on the interrelations of tangible and intangible cultural properties

Somut ve somut olmayan kültür varlıklarının etkileşimlerine dayanan bütüncül bir koruma yaklaşımı

Özet

Fiziki özelliklerin korunmasıyla başlamış olan tarihi çevre koruma çalışmaları, kültürel özelliklerin korunması da içeren kapsamlı koruma yaklaşımlarıyla sürmektedir. Tarihi çevrelerin, kültürel yönlerinin önemi, özellikle 1950- 60 yıllarından itibaren tartışılmaya başlanmıştır. Artan farkındalığa rağmen, somut olmayan kültürel varlıkları saptama ve belgeleme çalışmaları, fiziki varlıkların belgelenmesinin oldukça gerisindedir. Günümüzde, tarihi çevre koruma pratikleri, esas olarak, kültürel kimliği koruma ve sürdürmeye odaklanmaktadır. Bu bakımdan, somut özelliklerin yanısıra, yapılı çevrelerde somutlaşan, somut olmayan değerlerin saptanması, incelenmesi ve korunması önem kazanmaktadır. Bu yazı, tarihi çevreleri, somut ve somut olmayan kültür varlıkları arasındaki ilişkiler bütünü olarak incelemek için bütüncül bir yaklaşım sunmaktadır. Bu çalışma, esas olarak, tarihi çevrelerde, somut ve somut olmayan kültür varlıklarının birlikte korunması gerekliliği savını ortaya koymaktadır. Bu açıdan, tarihi çevrelerde somut ve somut olmayan kültür varlıklarının, başka bir deyişle, kültür ve yapılı çevrelerin etkileşimlerinin incelenmesine yönelik bir kavramsal model sunmakta ve bu modelin, İbrahimpaşa Köyü’nde uygulamasını yapmaktadır. Sonuç olarak, bu çalışma, köydeki somut ve somut olmayan kültür varlıklarının etkileşimleri ile oluşan bütünlüğün sürdürülebilirliğine yönelik koruma yaklaşımları önermektedir.

Abstract

Studies for the conservation of historic environments have evolved from the conservation of only physical properties to an inclusive conservation approach concerning cultural properties. The significance of the cultural aspects of historic environments has been realized and discussed especially since 1950-1960s. Despite of an increasing awareness of the subject, the studies on the identification and the documentation of intangible cultural properties are still less advanced than those on tangible cultural properties. Today, conservation practices within historic environments mainly focus on the discussions on preserving and continuing “cultural identity”. In this respect, beside tangible cultural properties, intangible values embodied within the components of built environments, their identification, analysis and conservation also gain importance. This paper presents a holistic approach for analyzing historic built environments as an entity of tangible and intangible cultural properties. It mainly puts forward the assumption that intangible and tangible cultural properties need to be conserved together in historic environments. In this sense, it presents a conceptual model for analyzing the interrelations between tangible and intangible cultural properties, in other words, built environment and culture. Then, it applies this model on the İbrahimpaşa Village. As a conclusion, it puts forward possible conservation approaches for the sustainability of the integrity of interrelations between tangible and intangible cultural properties in the village.