Effects of Polishing on Color Stability and Surface Roughness of CAD-CAM Ceramics

Polisajın CAD-CAM Seramiklerin Renk Stabilitesi ve Yüzey Pürüzlülüğüne Etkileri

Özet

Objective: The purpose of this study is to determine the effects of polishing techniques on color stability and surface roughness of lithium disilicate glass ceramic (LDC) and zirconia-reinforced lithium silicate ceramic (ZLS). MaterialsandMethods: Two hundred forty disks of LDC and ZLS were prepared. Glazing with the ceramics’ own glazing procedure, a series of sof-lex polishing discs and abrasive stones were used as the different polishing groups. Color differences (∆E*) was evaluated by spectrophotometer, initial and after 48 hours of immersion in various solutions (n=10). Surface roughness (Ra) was evaluated by profilometer (n=10). Data were analyzed by Two-Way ANOVA, and Mann-Whitney U test. Results: No significant difference in ∆E* values was observed between the sof-lex groups and abrasive stone groups (p>0.05) on LDC. ∆E* values were significantly different with glazed, and abrasive stone groups than sof-lex groups (p 0.05). The highest Ra value in ZLS was observed in group sof-lex. No significant difference was observed among group abrasive stone and sof-lex in LDC specimens (p>0.05). Conclusion: The amount of staining in the polished ZLS samples was more than the LDC samples. The coffee was determined as the most colorant solution. Abrasive stone may be used instead of sof-lex for polishing of LDC specimens.

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, polisaj tekniklerinin lityum disilikat cam seramik (LDC) ve zirkonya ile güçlendirilmiş lityum silikat seramiklerin (ZLS) renk stabilitesi ve yüzey pürüzlülüğüne etkilerini belirlemektir. Gereç ve Yöntemler: LDC ve ZLS’den 240 disk hazırlanmıştır. Farklı polisaj grupları olarak seramiklerin kendi glaze prosedürü, sof-lex polisaj diskleri ve aşındırıcı taşlar kullanılmıştır. Renk farklılıkları (∆E*), 48 saat çeşitli solüsyonlarda bekletilme öncesinde ve sonra spektrofotometre ile değerlendirilmiştir (n=10). Yüzey pürüzlülüğü (Ra) profilometre ile değerlendirilmiştir (n=10). Veriler çift-yönlü ANOVA ve Mann-Whitney U testi ile analiz edilmiştir. Bulgular: LDC için sof-lex grupları ve aşındırıcı taş gruplarının ∆E* değerleri arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). ZLS için gleyz ve aşındırıcı taş gruplarının ∆E* değerleri sof-lex gruplarından anlamlı fark göstermiştir (p 0,05). ZLS için en yüksek Ra değeri sof-lex grubunda gözlenmiştir. LDC örnekler için aşındırıcı taş ve sof-lex grupları arasında önemli fark gözlenmemiştir (p>0,05). Sonuç: Polisaj yapılmış ZLS örneklerdeki boyanma miktarı LDC örneklerden fazla bulunmuştur. Kahve en boyayıcı solüsyon olarak tespit edilmiştir. LDC örneklerin polisajında aşındırıcı taş, sof-lex yerine kullanılabilir.