Ruh Adam’da Animayla Aydınlanan Yeniden Doğuş Arketipi: Selim Pusat’ın Sonsuz Istırabı

The Rebirth Archetype Illuminated by Anima in Ruh Adam: The Eternal Agony of Selim Pusat

Özet

Yeniden doğuş, çağlar boyu insanlığın zihnini meşgul etmiş ve ölümün amansızlığına karşı yegâne teselli olarak görülen evrensel bir olgudur. Her evrensel olgu gibi, yeniden doğuş da arketipsel olma özelliği taşır, yani kolektif bilinçdışına aittir. Bundan dolayı da sanat eserlerinde, özellikle romanlarda çeşitli biçimleriyle tezahür etmesi söz konusudur. En bilindik biçimi reenkarnasyon olan yeniden doğuş arketipi, çoğu zaman Carl Gustav Jung’un erkek psikesindeki tamamlayıcı dişil unsur olarak tanımladığı anima arketipiyle iç içe geçmiş bir halde bulunur. Bu çalışmanın amacı, Hüseyin Nihal Atsız’ın Ruh Adam adlı eserinde, engin bir mitolojik bilgi birikimi eşliğinde oldukça çarpıcı ve özgün bir şekilde işlenmiş bu arketiplerin tezahür biçimlerini ve etkileşim sonuçlarını çözümlemektir.

Abstract

Prepossessing and regarded as the unique consolation for the grim reality of death throughout the ages, rebirth is a universal phenomenon. Like other universal phenomena, rebirth is also an archetype, belonging to collective unconscious. Hence, it appears with different forms in works of art, especially in novels. The rebirth archetype, of which most famous form is reincarnation, often intertwines with anima archetype which Carl Gustav Jung defines as the complementary female element in men’s psyche. The aim of this study is to analyse the forms of appearance and results of interaction of these archetypes in Ruh Adam by Hüseyin Nihal Atsız, which are handled strikingly and inventively to the accompaniment of a vast knowledge about mythology.