Dergiler / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2000 / Cilt: 6 - Sayı: 5
Üriner inkontinanslı hastalarda anal inkontinans sıklığının belirlenmesi
- Sayfa
- 669–673
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Üriner inkontinanslı kadınlarda anal inkontinans sıklığı ve anal inkontinansa etkili faktörlerin ortaya çıkarılması GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışma Mart 1998 - Eylül 1998 tarihleri arasında Süleymaniye Doğum ve Kadın Hastalıkları Hastanesinin ürojinekoloji polikliniğine başvuran ve üriner inkontinans teşhisi konmuş 24 kadında (Üİ+) ve normal sağlıklı 20 kadında (Üİ-) gerçekleştirildi. Üriner inkontinans tanısı klinik ürodinamik inceleme, anal inkontinans tanısı ise anal manometre, anal inkontinans derecelendirme skoru ve anal sfinkter fonksiyon skorlaması ile yapıldı. BULGULAR: Ü/+ olgularda %62,5 Ül- olgularda ise %25 oranında anal inkontinans tespit edilmiştir. Üriner inkontinans tiplerine bakıldığında detrusor instabiliteli olgularda anal inkontinans istatistiksel olarak anlamlı derecede daha sık görülmektedir. (p<0,05). Anal manometrik ölçümlerin tanı değeri %79,5 olarak bulunmuştur. Anal inkontinansı bulunan (Aİ+) ve bulunmayan (Ai-) grupların incelendiğinde pelvik organ prolapsusu ve travay süresinin uzun olması dışında diğer bulgularda istatistiki olarak anlamlı bir farklılık tesbit edilmemiştir. Aİ+ ve Al- olan olgular arasında yapılan analizde, istirahat basıncı, sıkma basıncı, anal inkontinans derecelendirme skoru ve anal sfinkter fonksiyon skoru istatistiksel olarak anlamlı oranda farklı bulunmuştur. SONUÇ: Ürojinekoloji polikliniklerine idrar kaçırma şikayeti ile başvuran ve özellikle pelvik organ prolapsusu olan hastalara ayrıntılı anal inkontinans sorgulaması ve anal manometri yapılması gereklidir.
Abstract
OBJECTIVE: Insidance of anal incontinence in urinary incontinent women and determination of predisposing factors. MATERIAL AND METHOD: Twenty four urinary incontinent women (UI+) and 20 urinary continent women (U1-) have been diagnosed in Süleymaniye Maternity Hospital on March, 1998 to September 1998 were researched . Urinary incontinence diagnosed by clinical examination and urodynamic evaluation. Anal incontinence diagnosed by anal manometric measurement, anal sphincter grading and anal sphincteric functional scoring. RESULTS: 62.5% ofUI+ patients have anal incontinence. 25% of UI-patients have anal incontinence. Detrusor instability was statistically significantly high in anal incontinent patients. Diagnostic value of anal incontinence was 79.5%. The patients have anal incontinence (A+) and have not anal incontinence (A-) examined for predisposant factors. Pelvic organ prolapsus and labor time was statistically significantly high. Resting and squeeze preasure in anal manometric examination, anal sphincter grading and anal sphincteric functional scoring were statistically significant in anal incontinence patients. CONCLUSION: If a patient has urinary incontinence and/or pelvic organ prolapsus, anal incontinance must be asked and anal manometric examination must be performed.