Dergiler / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2000 / Cilt: 6 - Sayı: 6
Perinatal asfiksi ve doğum travmaları
- Sayfa
- 762–766
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Yenidoğan Ünitesine kabul edilen perintal asfiksili ve doğum travmalı yenidoğanların etyolojik, klinik ve prognoz açısından değerlendirilmesi ve bu konunun öneminin vurgulanması. GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 1997 ve Aralık 1999 tarihleri arasında perinatal asfiksili ve doğum travmalı yenidoğanların dosyaları retrospektif olarak gözden geçirildi. BULGULAR: Çalışma dönemi süresince yenidoğan ünitesine perinatal asfiksi ve doğum travması tanısı ile 61 (61/1360; %4.4) yenidoğan yatırıldı. Erkekler kızlara göre belirgin fazla idi: 43 (%70.5) erkek ve 18 (%29.5) kız. Ortalama gestasyon yaşı 38.0±2.5 hafta ve ortalama doğum ağırlığı 3027±825 gram olarak bulundu. İzlenen 61 yenidoğandan 55'indeperinatal asfiksi vardı ve bunlardan 21 'i (%38.2) evre I, 17'si (%30.9) evre II, 17'si (%30.9) evre III hipoksik iskemik ensefalopati bulguları gösteriyordu. Ayrıca bütün yenidoğanlardan altısında brakial pleksus paralizisi, altısında caput succadeneum ve beşinde klaviküla kırığı ek olarak saptandı. Ondokuz olguda ek olarak konvülziyon vardı ve dokuzu ilk 24 saatte olmak üzere 17 olgu kaybedildi. Doğum travması ve perinatal asfiksi için en önemli risk faktörleri olarak uzamış ve zor doğumlar, intrauterin büyüme geriliği, mekonyum aspirasyonu ve anormal prezantasyonlar bulundu. SONUÇ: Perinatal asfiksi ve doğum travması ülkemiz için hala önemli bir sağlık sorunudur. Gebelerde düzenli prenatal izlem, doğumların hastanede ve eğitilmiş kişilerce yapılması, asfıkside erken tanı ve tedavi, asflksiye bağlı mortalite ve morbiditeyi azaltacaktır.
Abstract
OBJECTIVE: To determine the etiology, clinical features and outcome of neonates with perinatal asphyxia or birth trauma admitted to the Neonatal Unit and to determine the size of problem. MATERIAL AND METHODS: The charts of neonates admitted with perinatal asphyxia or birth trauma from January 1997 through December 1999 were reviewed respectively. RESULTS: During the study period, 61 (61/1360; %4.4) neonates with a diagnosis of perinatal asphyxia or birth trauma were admitted to our Neonatal Unit. There were a male predominance; 43 (70.5%) versus 18 (29.5%). The mean gestational age was 38.0±2.5 week and the mean birth weight was 3027±S25 grams. Fifty five of 61 neonates had perinatal asphyxia and the distrubition of these according to Hypoxic Ischemic Encephalopathy scoring system as follow: 21 (38.2%) in stage I, 17 (30.9%) in stage II and 17 (30.9%) in stage III. In addition we determined brachial plexus palsy in 6 (9.8%), caput succadeneum in 6 (9.8%) and fracture of the clavicle in 5 (8.2%) cases. Nineteen neonates had convulsions and 17 cases were died in whom nine were died in the first 24 hour. The major risk factors for perinatal asphyxia and birth trauma were prolonged and difficult labor, intrauterine growth retardation, meconium stained amniotic fluid and abnormal presentation. CONCLUSION: Perinatal asphyxia and birth traumas are still a major health problem in our country. Early diagnosis and treatment of perinatal asphyxia, prenatal follow up pregnant woman and realisation of all births under meticulous medical care will decrease mortality and morbidity of perinatal asphyxia.