Dergiler / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2001 / Cilt: 7 - Sayı: 1
ERCP'de tanı ve tedavi amaçlı iğne uçlu papillotomi
- Sayfa
- 5–7
- DOI
- —
Özet
GİRİŞ: Endoskopik retrograd kolanjiopankreatografilerin (ERCP) %5 ila %10'unda koledok kanülasyonunda başarılı olunamaz. Bu gibi durumlarda iğne uçlu papillotom (İUP) ile sfinkterotomi denenmektedir. AMAÇ: İUP'nin etkinliğini, güvenilirliğini ve komplikasyonlarını ortaya koymak amacıyla bu çalışma düzenlendi. GEREÇ VE YÖNTEM: ERCP yaptığımız 432 hastadan 28'ine (%6.4) koledok kanülasyonu için İUP kullanmak zorunda kalındı. İUP ile orifisden başlayarak yukarı doğru transvers pliye 3-4 mm kalıncaya kadar papiller kasıda içine alacak şekilde kesi yapıldı. Gözlediğimiz komplikasyonlar kaydedildi. Daha sonra 1 veya 2 seansta koledok ERCP kateteri yada standart papillotom ve guide-wire yardımı ile kanüle edilmeye çalışıldı. Daha sonra 5F-20mm'lik sfinkterotom ile standart papillotomi gerçekleştirildi. SONUÇLAR: İUP yapılan 28 kişiden 26'sında (%92.8) koledok kanillasyonu başanlı oldu. OrtaIama yaş 55 yıl (36- 74) olup 18'i kadın. 1O'u erkekti. Papilla Vateri 13 vakada (%46.4) normal, 4'ünde (%14.2) küçük, 6'sında (%21 .4) Iümene kubbemsi biçimde itilmiş, 2'sinde (%7 .1 ) neoplastik infiltre ve 3'ünde de (%1O.7} ödematöz görünümde idi. İUP %25 vakada sadece tanı amaçlı, %75 vakada ise tedavi amaçlı yapıldı. 21 vakada (%81 ) koledok kanülasyonu birinci girişimde, 5 vakada (%19) ise ikinci gjrişimde gerçekleştirildi. 6 vakada (%21 .4) komplikasyon görüldü. Bunlar 3 vakada hafif ve orta şiddette akut pankreatit ve yine 3 vakada hafif ve orta dercede kanama gözlendi . Hiçbir hastada perforasyon olmadı. TARTIŞMA: 1) IUP standart metod ile başanlı olunamayan vakalarda koledok kanülasyonu için etkili bir yöntemdir. 2) Komplikasyonlann çoğu hafiftir. 3) IUP yapılmasına karar vermede indikasyon, muhtemel girişim, endoskopistin deneyimi ve diğer yöntemlerin riskleri göz önünde tutulmalıdır
Abstract
INTRODUCTION: Common bile duct canulation is not successful in 5-10% of patients with endoscopic retrograde cholangiopancretograpgy (ERCP). In these cases, papillotomies are being done by using needle-knife papillotomes. AIM: This study was performed to show the efficacy, safety and complications of needle-knife papillotomes. MATERIAL AND METHODS: Needle-knife papillotome was used for common bile duct cannulation in 28 out of 432 ERCP performed patients (6.4%) between 1995 and 1998. The complications seen in these procedures were categorized. Cut was performed starting from orifice to 3-4 mm up to transverse pilli including papillar muscle by using needle-knife papillotome. Later, common bile duct was cannulated by help of ERCP catheter and guide wire. Afterwards, standart papillotomy was performed by using 5F- 20 mm papillotomes. RESULTS: Common bile duct cannulation was successful in 26 patients (92.8%). Mean age of patients was 55 (26-74) and female/male ratio was 18/10. Papilla Vateri was normal in 13 cases (46.4%), small in 4 cases (14.2%), pushed into the lumen in 6 cases (21.4%), neoplastic in 2 cases (7.1%) and edematous in 3 cases (10.7%). Needle-knife papillotomes were used for diagnostic purposes in 75% and therapeutic purposes in 25% of patients. Compıcations were seen in 6 patients (21.4%). These were mild to moderate pancreatitis in 3 patients and mild to moderate bleeding in 3 patients. No perforation was seen. CONCLUSIONS: 1) Needle-knife papillotomes are useful when common bile duct cannulation can not be performed by using standard techniques. 2) The complications those were seen due to needle-knife papillotomes were mild. 3) Before the decision for needle knife papillotomy, indications and risks of the procedure and profession of endoscopist should be considered.