Transplantasyon koordinasyonu ve ülke modelleri

Özet

Günümüzde solid organ transplantasyonu terminal dönem organ yetmezliği olan birçok hasta için umut kaynağı olmuştur. Ne yazık ki organ nakline uygun hasta sayısındaki artışa karşın, donör sayısının sabit kalması önemli bir problem oluşturmaktadır. Bu problemin çözülmesi için organ bağışının profesyonelce organize edilmesi ve standart hale getirilmesi gerekmektedir. Dolayısı ile bu alanda çalışan personelin konusunda uzmanlaşmış olması bir zorunluluk haline gelmiştir. İspanya modelinde olduğu gibi bu görevi konuyla ilgili branşlardaki tıp doktorları ya da Amerika modelindeki gibi iyi eğitilmiş tıp dışı sağlık çalışanları başarı ile yürütmektedir. İspanyol ve İngiliz sistemlerinin ülkemiz koşullarına adaptasyonu ile oluşturulmuş Türkiye modelinin sonuçlarını ise önümüzdeki yıllarda net bir biçimde göreceğiz.

Abstract

Presently, solid organ transplantation has become the treatment of choice for patients with end-stage disease and survival rates have improved. However, the growing shortage of available organ donors remains the major problem in solid organ transplantation. It is obvious that the donation process needs organization and standardization. To meet this organizational demand, transplant coordinating offices and specially educated professionals are required. In many developed countries transplant coordination has become a highly specialized profession. Long term success of the relatively new Turkish model of transplant coordination will be seen in near future.