Dergiler / Meme Sağlığı Dergisi / 2009 / Cilt: 5 - Sayı: 1
Metastatik her-2/neu pozitif meme kanserinde trastuzumab sonrası progresyon: İkinci seçim ve ötesinde trastuzumab-bazlı tedavilerin etkinliği
- Dergi
- Meme Sağlığı Dergisi
- Sayfa
- 3–8
- DOI
- —
Özet
Trastuzumab sonrası progrese olan Her-2/neu pozitif metastatik meme kanserinde trastuzumab-bazlı kombinasyonlar ile tedaviye devam edilmesi progresyona dek geçen süre açısından avantaj sağlayabilir. Ancak, yapılan meta-analizlerde adjuvan veya metastatik hastalıkta trastuzumab kullanılan hastalarda beyin metastazı gelişim riskinin arttığı gösterilmiştir. Trastuzumabın yüksek molekül ağırlığı nedeniyle kan-beyin bariyerini geçememesi ve bu nedenle kraniyal mikrometastatik hastalığın ilerlemesini engellemekte yetersiz kalması beyin metastazlarını arttıran en önemli mekanizma olarak öne sürülmektedir. Yine de, bu hastaları içeren retrospektif verilere ait çok-değişkenli analizlerde total kraniyal ışınlama sonrasında trastuzumabbazlı tedavilerin uygulanmasının, trastuzumab içermeyen seçeneklere göre metastaz sonrası sağkalım yararı sağlayabileceği gösterilmiştir. Elde edilen sonuçlar, gerek beyin, gerekse beyin-dışı progresyon sonrası, çoğul seçim tedavilerde trastuzumab uygulanmasının mantıklı bir seçenek olduğuna işaret etmektedir. Aralarında lapatinib, pertuzumab gibi yeni moleküler ajanların trastuzumab veya başka ilaçlarla kombinasyonları trastuzumab-sonrası progresyon olan hastalarda gelecekte iyi alternatifler oluşturabilir. Ancak, hasta ve hekim açısından oldukça kısıtlı seçenekler olan bu süreçte optimal tedavi için kesin yargılara varmadan önce, henüz yürümekte olan randomize çalışmaların sonuçları beklenmelidir.
Abstract
Limited data from small retrospective analyses investigating the role of second- line trastuzumab-based treatment suggests a benefitial effect in terms of time to progression for the management of progressive disease following first-line trastuzumab use in patients with Her-2/neu positive disease. However, evidence from recent meta-analyses have shown an increased risk for central nervous system involvement with prolonged trastuzumab use, which has been linked to inability of trastuzumab to penetrate the blood-brain barrier, leading to inadequate control of intracranial micrometastases. Nevertheless, studies that have evaluated the outcome of patients with brain metastases have shown that re-introduction of trastuzumab-based regimens appears to provide prolonged post-progression survival following total cranial irradiation. Available data from these retrospective studies and early interim results from randomized trials justify continuation of trastuzumab beyond failure after first-line treatment with this agent. Novel molecular agents such as lapatinib, pertuzumab or everolimus, in combination with different cytotoxic agents or trastuzumab are being investigated for multiple lines of treatment in this context. Final results from prospective randomized trials are awaited to elucidate optimal therapeutic options in patients who have progressed following trastuzumab-based regimens.