Kronik Böbrek Hastalıklarında Aneminin Değerlendirilmesi ve Tedavisi

Özet

Kronik böbrek hastalıklarında anemi sık görülmektedir. Anemi, kardiyovasküler hastalık için önemli bir risk faktörüdür ve yaşam kalitesini etkilemektedir. Böbreklerden eritropoetin (EPO) sentezinin azalması aneminin esas nedenidir. Diğer nedenler arasında demir eksikliği, inflamasyon, üremik toksinler, hiperparatiroidi, hemoliz, eritrosit yaşam süresinin azalması ve malnütrisyon sayılabilir. Anemi tedavisinde öncelikle anemiye yol açan nedenler araştırılmalı ve nedene yönelik tedavi yapılmalıdır. Kronik böbrek hastalarında anemi tedavisinin temelini eritropoez stimüle edici ajanlar (ESA) oluşturur. Aneminin diğer nedenleri dışlandıktan sonra hastaya ESA tedavisi başlanmalıdır. Hedef hemoglobin değeri 11-12 g/dL olmalıdır. ESA ile tedaviye başlanmadan önce mutlaka demir eksikliği değerlendirilmeli ve demir eksikliği varsa tedavi edilmelidir. Kronik böbrek hastasında demir eksikliğinin değerlendirilmesinde pratikte en sık kullanılan parametreler transferrin satürasyonu (TSAT) ve ferritin düzeyidir. Serum ferritin konsantrasyonu <100 ng/mL ve TSAT <% 20 ise demir tedavisi verilmelidir. Son kılavuzlarda TSAT <%30 ve ferritin <300 ng/mL olan kronik böbrek hastalarında hem ESA alımını geciktirmek hem de alıyorsa doz azaltmak için demir tedavisi tavsiye edilmiştir. Demir eksikliği saptanan hastalarda demir, ağızdan veya parenteral olarak verilebilir. Hemodiyaliz hastalarında parenteral uygulama tercih edilmelidir. Demir eksikliği anemisinin düzeltilmesi ESA gereksinimini azaltır. Kronik böbrek hastalıklarında aneminin tedavi edilmesi hastanın yaşam kalitesini yükseltir ve daha iyi gidiş ile ilişkilidir

Abstract

Anemia is common in patients with chronic kidney disease. Anemia is a major risk factor for cardiovascular disease and affects life quality. The reduction of renal erythropoietin synthesis is the essentially cause of anemia. Among other reasons can considered iron deficiency, inflammation, uremic toxins, hyperparathyroidism, hemolysis, reduction of erythrocyte survival and malnutrition. The reasons that lead to anemia should be investigated primarily in the treatment of anemia and treatment should be for the cause. Erythropoiesis-stimulating agents is the basis of the treatment of anemia in chronic kidney disease. ESA therapy should be initiated to patient after the ruled out other causes of anemia. The target hemoglobin value should be 11-12 g/dL. Iron deficiency must be evaluated before starting treatment with erythropoiesis stimulating agents and should be treated if any iron deficiency. Transferrin saturation (TSAT) and ferritin level is the most commonly used parameters in the evaluation of iron deficiency in chronic kidney disease in practice. Iron therapy should be given if serum ferritin concentrations <100 ng/ml and TSAT <20%. Iron therapy is recommended in recent guidelines, in order to reduce the dose of ESA as well as delaying the uptake, in chronic kidney disease patients with TSAT <30% and ferritin <300 ng/mL. Iron may be administered orally or parenterally in patients with iron deficiency. Parenteral administration should be preferred in hemodialysis patients. Correction of iron deficiency anemia reduces requirement for ESA. The treatment of anemia raises life quality of patients with chronic kidney diseases and is associated with a better prognosis