Dergiler / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2004 / Cilt: 10 - Sayı: 2

Asit sıvısındaki tümör belirleyicilerinin malignite tanısındaki önemi

The significance of tumor markers in ascites fluid for diagnosing malignancy

Sayfa
167–170
DOI
—

Özet

Amaç: Asitli hastada malignite teşhisinde, asit sitolojisiyle birlikte kullanılabilecek serum ve asitten ölçülen en etkin tümör belirleyicisi veya kombinasyonunun saptanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya asiti olan toplam 160 hasta dahil edildi. 108 hastanın histopatolojik malign tanısı mevcuttu; kontrol grubu ise benign asitli 52 hastadan oluşturuldu. Tüm hastalardan kan ve asit sıvısı örneği alındı ve tümör belirleyicileri; alfa feto protein (AFP), karsinoembriojenik antijen (CEA), kanser antijen 15-3 (CA 15-3), kanser antijen 125 (CA 125), kanser antijen 19-9 (CA 19-9) çalışıldı. Serum ve asit ölçümleri arasında fark olup olmadığı ve malign ve benign gruplar arasında istatistiksel farkı olan tümör belirleyicileri araştırıldı. Her tümör belirleyici için duyarlılık ve özgüllük hesaplandı. Ayrıca asit sıvısı sitolojik incelemesi yapıldı. İstatistiksel anlamlı belirleyiciler tekli ve çoklu seçenekler şeklinde sitolojik inceleme ile kombine edilerek, malignite teşhisine katkı yapan en etkin kombinasyon araştırıldı. Bulgular: Serum ve asitte çalışılan belirleyiciler arasında CEA hariç istatistiksel fark bulunmadı. Asit sıvısında CEA, CA15-3 ve CA19-9 için malign ve benign gruplar arasında istatistiksel fark bulundu. Asit sitolojisi malign grupta %16,82'sini doğrulamıştır. CEA, CA15-3 kombinasyonu değerlendirildiğinde tanıya en çok katkı yapmıştır. Sonuç: Malignite teşhisinde sitolojik incelemeye katkı yapan en etkin kombinasyonun asitten ölçülen CEA, CA15-3 olduğu sonucuna varıldı. Çalışmada serum ölçümlerinin ek katkı yapmaması ve CEA seviyelerinin asitte daha yüksek olması nedeniyle tümör belirleyicilerinin sadece asitten çalışılmasının yeterli olduğu düşünüldü.

Abstract

Objective: This study aims to find out the most effective tumor marker(s) or their combination in conjunction with cytology to diagnose malignancy in patients with ascites. Material and Methods: This study was carried out on 160 patients with ascites; 108 with histologic malignancy diagnosis and 52 with benign causes who composed the control group. Blood and ascites fluid samples were taken from all patients and AFP, CEA, CA15-3, CA125, CA19-9 levels were measured. Serum and ascites levels of tumor markers were compared to search for statistical difference and malignant and benign groups were also compared. Sensitivity and specificity were determined for each tumor marker. Ascites fluid was examined for cytology. Statistically significant markers either alone or in combination added to cytology results to find out most effective combination to diagnose malignancy. Results: Tumors markers in serum and ascites were not statistically different except for CEA. Ascites CEA, CA15-3 and CA19-9 levels had difference for malignant and benign groups. Cytological examination confirmed clinical diagnosis for malignancy in 16.82% of patients. CEA results combined with CA15-3 contributed the most to diagnosis of malignancy. Conclusion: The most effective tumor marker combination to help ascites cytology was CEA+CA15-3 measured from ascites. Since serum tumor marker levels did not contribute much and CEA level of ascites were higher in this study, it is concluded that measuring only ascites tumor markers is more appropriate.

Anahtar kelimeler: Assit,Sitoloji,Tümör belirteci, biyolojik,Tanı teknik ve işlemleri