ARAP EDEBİYATINDA MUCÛN (MÜSTEHCEN) ŞİİRLERİ VE ŞAİRLERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

Özet

Cahiliye döneminden itibaren toplumun yaşantısıyla yakından alakalı olan ahlaksızlık, zındıklık, ciddiyetsizlik başta olmak üzere insanın yapmış olduğu herhangi bir şeye pek fazla aldırış etmemesi, utanç veya hayâ duymaması gibi konuları içeren mucûn şiirleri Arap yarımadasında yaşayan şairlerin çoğunun şiirlerine konu olmuştur. Çalışmada, Arap Edebiyatında önemli bir yere sahip olan, şeref, örf ve adetlere zarar veren, şarap içmenin ve vasfetmenin helâllığının yaygınlaşmaya başladığı bir ortamda ortaya çıkan ve adına mucûn denilen şiirler incelenmiştir. Bu alanda öne çıkan ve zındıklıkla itham edilen bazı şairlerin mucûn şiirleriyle ilgili söylemiş oldukları şiirler hakkında kısa bilgiler verilmiştir.

Abstract

Since the pre-Islamic Age of Ignorance, obscene poems which deal with immorality, atheism, frivolity, not feeling self conscious and not being ashamed of the wrongdoings were discussed by many poets living in Arabian Peninsula. In this study obscene poems which occured in a period in which drinking wine was legitimated. Obscene poems gave harm to honour and common laws which had great importance in Arabic Literature. Brief information was given about poems and the words of some popular poets in that type of poetry who were also known as being atheist.