Total wedge resection osteotomy (domanic osteotomy) for surgical correction of rigid and angular spinal deformities

İleri derece ve rijid omurga deformitelerinde total kama rezeksiyon (domaniç) osteotomisi

Ünsal DOMANİÇ,Fatih DİKİCİ,TURGUT AKGÜL,Cüneyt ŞAR,Ufuk TALU,Azmi HAMZAOĞLU

Özet

Giriş: Omurganın, bölgesel kifozun da eşlik ettiği, ileri dereceli, açısal, sert deformiteleri, travmalar, geçirilmiş enfeksiyonlar, konjenital anomaliler ve başarısız bel cerrahileri sonrasında görülebilir. Bu tür omurga deformitelerinin tedavisinde anterior ve posterior cerrahiler kombine şekilde uygulanmaktadır. Çalışmamızda omurganın posterior kolonunu kısaltıp, omurilikteki gerilme kuvvetini azaltan, deformitenin düzeltilmesinde tek aşamalı çözüm sunan, teorik olarak nörolojik hasar riskini en aza indiren, omurganın total kama rezeksiyon osteotomisi tekniğimizi sunulmaktadır. Hastalar ve Yöntem: 1990-2010 yılları arasında rijid, ileri derecede açısal omurga deformitesi bulunan 61 hasta posterior total kama rezeksiyon osteotomisi yapılarak tedavi edildi. Çalışmaya alınan hastaların etyolojileri, 37 konjenital, 13 infeksiyon, 8 daha önceden yapılan laminektomiler ve 3 ankilozan spondilit olarak belirlendi. Osteotomiler, iki vertebrayı kapsayacak şekilde, deformitenin tepe noktasından yapıldı. Osteotominin sınırları her iki omurun transvers çıkıntılarının hemen altından geçecek şekilde yapıldı. Tabanı posteriorda olacak şekilde çıkarılan üçgen kamanın tepe noktası omur cisminin ön yüzü veya anterior longitudinal ligaman olarak belirlendi. Bulgular: Operasyon öncesi ortalama lokal kifoz açısı, torakal ve torakolomber bölgede 67˚ (25˚-112˚) olarak hesaplandı. Operasyon sonrası ortalama 109 (12-192) ay takip edilen hastalarda bu değer 220˚ (0˚-48˚) olarak ölçüldü. Operasyon öncesi ortalama lokal kifoz açısı, lomber bölgede 10˚ ((-43˚)-70˚) olarak hesaplandı. Bu değerin hastaların son takiplerinde -12˚ ((-33˚)-22˚)ʼye gerilediği görüldü. Operasyondan sonrası son kontrollerde görülen korreksiyon kaybı ise ortalama 2.8˚ (0˚-11˚) olarak hesaplandı. Hastalarda tümünde 6. ayın sonunda radyolojik olarak anterior ve posterior solid füzyon sağlanmış olduğu izlendi. Bir hastada (% 1.6) operasyon sonrası geri dönüşümsüz parapleji saptandı. Sonuçlar: Omurganın posterior kama rezeksiyon osteotomisi, anterior girişime ihtiyaç kalmadan, deformitenin tam düzeltilebilmesine olanak tanır. Posterior kolon kısalması, medulla spinaliste risk oluşturabilecek traksiyon güçlerine engel olduğundan hastadaki nörolojik araz riski en aza inmektedir. Tek aşamalı bu yöntem, özelikle yüksek açılı ve rijid omurga deformitelerinde etkili ve başarılı bir yöntemdir.

Abstract

Introduction: Anterior and posterior procedures are usually combined for the surgical treatment of severe, rigid and local kyphosis secondary to trauma, infection, congenital anomalies or failed surgeries. This study presents our technique, clinical and radiologic results with posterior total wedge resection osteotomy which is a one-stage solution resulting in shortened posterior column and decreased tension on spinal cord in rigid angular deformities. Patients and Methods: Between 1990 and 2010, 61 patients with rigid angular spinal deformities were surgically treated by posterior total wedge resection osteotomy and instrumentation. Etiology was congenital malformation in 37, infection in 13, ankylosing spondylitis in three, and previous laminectomy in eight patients. The osteotomy was performed at the apex of the deformity and covered two vertebrae. Upper and lower border of the osteotomy are right inferior to the transverse processes of the upper and lower vertebrae respectively. Apex of the posteriorly based triangular osteotomy is either at the anterior vertebral body or anterior longitudinal ligament. Results: The mean preoperative angle of local kyphosis for thoracal and thoracolumbar region was 67ο (25o-112o) and it improved to a mean of 220 (00-480) after an average follow-up of 109 (12-192)months. Themean preoperative angle of local kyphosis in lumbar region was 100 ((-430)- 700) and it improved to a mean of -120 ((-330)- 220). The mean loss of correction since operation was 2.80 (00-110). Radiologically solid anterior and posterior fusion was achieved in all patients by six months. One (1.6 %) patient had irreversible paraplegia postoperatively. Conclusion: Posterior total wedge resection osteotomy eliminates the need for anterior procedure. Posterior column shortening decrease potential neurologic deficit risk by eliminating tractional force on spinal cord. It is an effective one-stage procedure especially for the treatment of sharp and rigid angular spinal deformities.