Does the necessary pedicle screw fixation of the tlif procedure for the fusion? a randomized clinical trial

TLIF uygulamasında füzyon için pediküler vida fiksasyonu gerekli mi? randomize klinik çalışma

Özet

Amaç: Transforaminal lomber cisimler arası füzyon (TLIF) lomber dejeneratif hastalıklarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada enstrümantasyonun TLIF uygulaması yapılan hastaların klinik sonuçlarına bir etkisinin olup olmadığın araştırılması amaçlanmıştır. Metod: Bu karşılaştırmalı rastgele seçmeli klinik çalışmada bilateral pedikül fiksasyonlu (Grup A), tek taraflı pedikül vida uygulamalı (Grup B), pedikül vida uygulamasız (Grup C) olmak üzere 3 farklı grup oluşturulmuştur. Toplam 60 olgu oluşan bu 3 grup TLIF tekniğin klinik sonuçları Visuel Analog Skala (VAS) ve Oswestry Disability İndeks (ODI) ve radyolojik olarak koronal ve sagital plandaki CT ile füzyon sonuçları araştırılmıştır. Sonuç: Hastaların tümü ortalama 44 ± 12 ay takip edilmişlerdir. ODI ve VAS skorları, Grup C de en iyi idi, (p 0. ortalama preoperatif VAS bel ağrısı skoru Grup Aʼ da 6, Bʼde 6.5, Cʼde 5.8 bulundu. Postoperatif 3 ayda Grup Aʼda 1.8, Bʼde 1.5, Cʼde 0.6 bulundu. Ortalama VAS skoru bacak için Grup Aʼda 7.1, Bʼde 7.6, Cʼde 6.9 bulundu. Postoperatif erken dönemde Grup Aʼda 2.1, Bʼde 2.5, Cʼde 2.3 bulundu. Grup C maliyet açısından en avantajlı olan idi.(p < 0.005). Hiçbir grupta enstrümantasyon yetmezliği veya kafes kayması veya yetmezliği saptanmadı. Operasyon sonrası 14. ayda Grup Aʼ da 1 (% 5), Grup Bʼde 1 (% 5), Grup Cʼ de 2 olgu (% 10) da füzyon gecikmesi oluşmuş ama asemptomatik olduğundan izlem yapılmıştır. Son değerlendirmeye kadar komşu segment hastalığı gelişmemiştir. Tartışma: Yeni bir teknik olarak tek başına TLIF, unilateral veya bilateral pediküler fiksasyonlu grupla kıyaslandığında füzyon sonuçları aynı ve maliyeti daha ucuz olduğu belirlenmiştir.

Abstract

Object: Transforaminal lumbar interbody fusion (TLIF) is widely used with pedicular screw fixation. In this comparative randomized study, we aimed to search effect of the instrumentation to clinical results of patient with TLIF. Methods: 60 patients with lumbar degenerative diseases underwent single level TLIF with or without posterior segmental pedicle screw fixation. The Oswestry disability index (ODI) and Visual Analogue Scale (VAS) was used before surgery to the latest evaluation. Fusion was investigated both coronal and sagittal computerized tomography (CT) images. Results: All patients were evaluated after a mean follow-up of 44 +/- 12 months. ODI and VAS scores were both better in Group C, (p < 0.05). Group A patients showed significant changes in back pain (p < 0.05). There was no difference in any score between groups after the 1 year (p > 0.05). The mean preoperative scores of VAS for low back pain for Groups A, B, and C were 6, 6.5, and 5.8, respectively, and decreased after the early surgery to 1.8, 1.5, and 0.6, respectively. The mean preoperative scores of the VAS for leg pain for Groups A, B, and C were 7.1, 7.6, and 6.9, respectively, and decreased after surgery to 2.1, 2.5, and 2.3, respectively. Group C was the cost effective group (p < 0.005). No patient required revision surgery for instrumentation failure and cage displacement in all groups. Delayed hardware failure without asymptomatic 14 months after surgery radiologic pseudarthrosis was observed in 1(5 %) patients in GroupA, in 1(5 %) patient B, and in 2 (10 %)patient in C. There was no adjacent segment degeneration in any spine until the last evaluation. Conclusion: TLIF alone, when compared with TLIF with adjunctive bilateral or unilateral pedicular fixation is a sufficient amount for the fusion and cost effective treatment in lumbar degenerative diseases as a new treatment technique.