Dergiler / İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi / 2017 / Cilt: 7 - Sayı: 1
Femur başı epifiz kaymasının in-situ tespitinde, epifiz hattını geçen vida yiv sayısı stabilitede etkili midir?
- Sayfa
- 39–44
- DOI
- —
Özet
Amaç: Adölesanlarda obezite ile birlikte sık görülen bir hastalık olan femur başı epifiz kaymasının (FBEK) tedavisi kanüllü vida ile in-situ tespittir. Bu çalışmada, tek kanüllü vida ile tedavi edilen FBEK'lerde epifizi geçen yiv sayısı ile stabilitenin ilişkisini saptamak amaçlanmıştır. Yöntem: 2008-2013 yılları arasında kanüllü vida ile opere olan 25 FBEK hastasının 33 kalçası pre op ve post op olarak klinik ve radyolojik olarak değerlendirildi. Kalçalar etiyolojisine göre akut, kronik zeminde akut ve kronik olmak üzere gruplandırılırken, stabilite açısında gruplandırıldılar. Radyolojik olarak kalça tam AP ve frog-leg pozisyonlarında, operasyon öncesi ve sonrası Southwick açıları (epifiz-diafiz açısı), operasyon sonrası epifiz hattını geçen yiv sayıları ölçüldü. Bulgular: On üç olguda metabolik veya endokrinolojik patoloji gözlendi. Tek kanüllü vida kullanılarak opere edilen olguların 4'ünde cerrahi sonrasında kayma açılarında artış olduğu gözlendi ve revize edildi. Bu 4 kalçada ön-arka ve frog-leg pozisyonlardaki grafilerde değerlendirilen epifiz hattını geçen yiv sayısı ortalaması 1.85 idi. Kayma açısında artış olmayan 29 kalçada ise yiv sayısı ortalaması 3.87 idi (p<0.001). Ortalama kayma açısı pre-operatif 37.88°±15.2° iken, post-operatif 29.00°±16.41° düştüğü tespit edildi (p=0.0001). Post-operatif kayma açıları etiyolojiye göre değerlendirildiğinde ise, gruplar arası anlamlı fark olduğu görüldü (p=0.019). Akut Kabul tarihi: 10.02.2017 grupta ortlama kayma 21.00°±11.08° iken, kronik grupta 42.22°±17.98° idi (p=0.009).Sonuç: FBEK tedavisinde uygulanan tek kanüllü vida ile in-situ tespitte, epifiz hattını geçen vida yiv sayısı en az dört olmalıdır, aksi halde stabilite yetersiz olacaktır.
Abstract
Objective: The management of slipped capital femoral epiphysis (SCFE) frequently seen in obese adolescents is fixation with cannulated screw. In this study, it was aimed to evaluate the relationship between the stability of the physis and the number of screw threads passing across the physeal line in the treatment of slipped capital femoral epiphysis (SCFE) with single screw fixation. Methods: Thirty-three hips of 25 SCFE patients who had undergone in situ fixation with cannulated screw were included in the study. The mean age and follow up were 12.33 years and 42.24±16.65 months, respectively. The hips were grouped regarding to chronicity; acute, acute on chronic and chronic slips. The patients were also regrouped regarding the stability of the slip. Pre- and postoperatively both antero-posterior and frog leg pelvis radiographies were evaluated to measure Southwick slip angles and the number of screw threads.Results: Metabolic or endocrinologic pathologies were observed in 13 patients. During the follow up four hips were reoperated due to the insufficiency of the screw threads passing across the physeal line. The mean number of the screw threads was 1,85 for the revised hips and 3.87 for the rest. The mean slip angle was 37.88°±15.2° preoperatively. Postoperatively, the angle was reduced to 29.00°±16.41° (p=0.0001). Postoperative slip angles were significantly different between chronicity groups (p=0.019). In the acute slip group, mean slip angle was 21.00°±11.08° whereas in the chronic group it was 42.22°±17.98° (p=0.009). Conclusion: It was concluded that in the surgical treatment of SCFE with a single screw, the number of screw threads passing across the epiphyseal line should be at least four; otherwise fixation would not be stable enough.