Risk Factors Predicting Urinary Tract Infection Following Semirigid Ureteroscopic Lithotripsy

Semirijit Üreteroskopik Litotripsi Sonrası Gelişen İdrar Yolu Enfeksiyonunu Öngören Risk Faktörleri

Mehmet Çağlar ÇAKICI,Hüseyin Özgür KAZAN,yberk İPLİKÇİ,Muhammet ÇİÇEK,Özgür EFİLOĞLU,Asıf YILDIRIM,Ramazan Gökhan ATIŞ

Özet

Objective: The aim of this study is to determine the frequency and predictive factors of postoperative UTI in patients who underwent URS because of ureteral stones. Method: Data from 425 patients undergoing semi-rigid ureteroscopic lithotripsy between December 2015 and December 2019 at a single center were reviewed to detect factors predicting postoperative urinary tract infections. Results: Of the 425 patients, 35 were infective (8.2%). Proximal ureteral stones were the majority in the infective group (48.5%), and distal ureteral stones were the majority in the non-infective group (42.6%) (p=0.026). Numbers and size of the stones were also higher in the postoperative infective group (p<0.05). History of UTI and preoperative insertion of DJS were more frequently encountered in Group 1 (p<0.001, p=0.001, respectively). Multivariate regression analyses revealed that history of UTI (OR=5.513, 95% CI; 2.622-11.591, p value <0.001) and presence of residual fragments (OR=4.274, 95% CI; 1.892-9.657, p value <0.001) were independent risk factors for infectious complications after URS. Conclusion: Even if URS is considered a minimally invasive procedure, the probability of postoperative infectious complications is far from negligible. Our results showed that the presence of UTI history and residual fragments were associated with an increased risk of subsequent UTI after URS. These infectious complications also have significant morbidity, mortality and expenditure if not treated timely. Therefore, to avoid this preventable complication, all variables should be reviewed and one should be more careful.

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı üreter taşları nedeniyle URS uygulanan hastalardaki postoperatif İYE gelişme sıklığını ve prediktif faktörlerini belirlemektir. Yöntem: Lokal etik kurul onayı alındıktan sonra Aralık 2015-Aralık 2019 tarihleri arasında merkezimizde semirijit üreteroskopik litotripsi uygulanan 425 hastanın verileri, postoperatif idrar yolu enfeksiyonunu öngörebilecek faktörleri saptamak için gözden geçirildi. Bulgular: 425 hastanın 35’i enfektifti (%8,2). Enfeksiyöz grupta proksimal üreter taşları çoğunlukta idi (%48,5); distal üreter taşları enfektif olmayan grupta çoğunluktu (%42.6) (p=0,026). Postoperatif enfektif grupta taş sayısı ve taş boyutu da yüksekti (p<0,05). İYE öyküsü ve preoperatif DJ stent yerleştirilmesi Grup 1’de daha yüksekti (sırasıyla p<0.001, p=0.001). Çok değişkenli regresyon analizi, URS sonrası enfeksiyöz komplikasyonlar için bağımsız risk faktörlerinin İYE öyküsü bulunması (OR=5,513, %95 CI; 2,622-11,591, p değeri <0,001) ve rezidü fragmanların varlığı (OR=4,274, %95 CI; 1,892-9,57, p değeri <0,001) olduğunu ortaya koydu. Sonuç: URS minimal invaziv bir işlem olarak görülse de, postoperatif enfeksiyöz komplikasyon olasılığı göz ardı edilemez. Sonuçlarımız, İYE öyküsü bulunması ve rezidüel fragmanların varlığının, URS sonrası artmış İYE riski ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Bu enfeksiyöz komplikasyonlar, zamanında tedavi edilmezse önemli morbidite, mortalite ve maliyete de sahiptir. Bu nedenle, bu önlenebilir komplikasyondan kaçınmak için tüm değişkenler gözden geçirilmeli ve daha dikkatli olunmalıdır.