İNTİHAR GİRİŞİMLERİNDE SORUN ALANLARİ VE TETİKLEYİCİLER

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı intihar girişiminde bulunan ve bulunmayan kriz vakalarında tabloyu ortaya çıkardığı düşünülen nedenlerin, tetıkleyıcılerın ve bu vakaların psikiyatrik değerlendirme sonuçlarının betimlenmesi ve karşılaştırılmasıdır Yöntem: 2001 yılı boyunca Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Ibn-ı Sına Hastanesi Acil Servısı'ndekı Kriz Bırımı'ne yapılan tum başvurular değerlendirilmiş, bunlar arasından intihar girişimi olan 83 ve olmayan 64 kriz vakası ardışık olarak çalışmaya alınmış ve bunlar birbiri ile karşılaştırmıştır Bulgular: Her ıkı grupta kadın sayısı erkeklerden daha fazladır İntihar girişiminde bulunan grupta diğer kriz grubuna göre, yaş ortalaması daha duşuk, bekarların, ana-babasıyla birlikte yaşayanların, ekonomik bakımdan bağımlı kişilerin ve işsizlerin sıklığının daha yüksek olduğu görülmüştür İntihar grubundaki deneklerin girişimlerini daha çok ilaç içerek, önceden düşünmeden gerçekleştirdikleri ve her ıkı cinsiyet için tekrarlayıcı intihar girişimi sıklığının az olduğu görülmektedir İntihar girişimi grubunda anne-baba ile ilişki sorunu ve girişimin hemen öncesinde fiziksel şiddet olgusunun sıklığı dikkati çekmektedir Daha sonra yapılan psikiyatrik değerlendirmede intihar girişimi grubunda hastaların % 22 9'unun majör depresyon tanısı aldığı ve bu grupta kişilik bozukluğu tanısının diğer gruba göre daha sık olduğu görülmüştür Sonuç: Çalışmada elde edilen sonuçlar koruyucu sağlık hizmetleri açısından tartışılmıştır

Abstract

Objectıve: The aım of the present study was to evaluate and compare cases of crısıs with or without suicidal behavior in terms of precipitants, causes and the presence of psychiatric diagnosis. Method: 83 suicidal and 64 non-suicidal cases who were under crisis situation, applied to Ankara University İbn-i Sina Hospital Emergency Service Crisis Unit were included in the study. Results: Female ratios were higher in suicidal and non-suicidal patients. İn the suicidal group, mean age was lovver, more patients were single and living with their parents, were economically dependency and unemployed. The most prevalent method of suicide attempts was self-poisoning and most of attempters were impulsive. Repetitive suicide attempts were uncommon. Problems with parents and physical violence prior to suicide attempt were significantly higher in suicidal patients. The frequency of majör depression was 22.9 % in suicide attempt group and personality disorders was more common in suicidal patients compare to other group. Conclusion: The results are discussed from a preventive health approach

Anahtar kelimeler: İntihar, intihar girişimi, kriz, intihar girişiminin nedeni, tetıkleyıcı faktörler