AMALGAM RESTORASYONLARIN FARKLI BAĞLAYICI AJAN VE MATERYALLER İLE ONARIMININ KENAR UYUMU AÇISINDAN MİKROSIZINTI YÖNTEMİ İLE İNCELENMESİ

Özet

Amaç: Eski bir amalgam(EA) restorasyona farklı materyal ve materyal kombinasyonu ile tamir yapıldığında performansın mikrosızıntı kriterlerine göre değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: 40 adet çürüksüz büyük azı dişinde amalgam restorasyonlar yapıldı. Amalgam restorasyonlar 90 gün süre ile su içinde bekletilerek eskitildi. Eskitilen amalgam resto-rasyonların bukkal bölgesine santral fossada tamir kaviteleri açıldı. 4 grupta farklı tamir işlemleri yapıldı. Örnekler dönüşümlü ısı uygulaması ve dönüşümlü yük yüklemesi işlemleri sonrasında %0.5'lik bazik fuksinde 24 saat 37° C de bekletildi. Dişlerden tamir bölgesini içerecek şekilde bukko-lingual yönde 3'er kesit alındı ve kesit yüzeylerinde mikrosızıntı stereomikroskopta EA/ Tamir Restorasyonu, Tamir Restorasyonu /Diş(D),EA /D ara yüzeylerinde incelendi. Kayıt edilen skorların istatistiksel değerlendirmesi pearson-ki kare testi ile yapıldı. Bulgular: Eski amalgam ile her gruptaki tamir restorasyonu ara yüzeylerindeki mikrosızıntı, gruplar arasında karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermemektedir. Sonuç: Oklüzal amalgamlarda yapılacak onarımlarda Amalgambond kullanılarak yalnızca Ormocer ya da akışkan Ormocer-Ormocer kombinasyonu seçildiğinde, yalnızca amalgam yada Amalgambond Plus kullanılarak yapılan tamirlerden mikrosızıntı açısından daha başarılı sonuç alınmaktadır.