Dergiler / Toplum ve Sosyal Hizmet / 2003 / Cilt: 14 - Sayı: 1

Atipik ve Tipik Çocuklu Türk Ailelerinde Ebeveyen Stresi: Ne Öğrenebiliriz?

PARENTAL STRESS IN TURKISH FAMILIES WITH ATYPICAL AND TYPICAL CHILDREN: VVHAT CAN WE LEARN?

Sayfa
62–75
DOI
—

Özet

Bu araştırma, ebeveyn stresi ve çocuk­taki gelişimsel bozukluk arasındaki ilişkiyi Çocuk değişkenleri, ebeveylehn çocuk bakımına katılımı ve sosyal destek sis­temleri ile İlişkİlendirerek incelemiştir. 4-7 yaş arasında gelişimsel bozukluğu olan çocukların (n=94) aileleri aynı yaş ve ge­lir grubunda normal gelişim gösteren ço­cukların (n=40) aileleri ile karşıiaştırılmış- tır. İncelemeler, çocuktaki gelişimsel bo­zukluğun ebeveyn stresinde belirgin art­maya yol açtığını, ancak, çocuğun yaşı­nın veya cinsiyetinin ebeveyn stresine belirgin etki etmediğini saptamıştır. Nor­mal çocuğu olan anne-babalarla karşı­laştırınca, gelişimsel bozukluğu olan bir çocüğa sahip anne-babalar, belirgin ola­rak, daha çok ebeveyn ve aile sorunları yaşamakta, daha karamsar olmakta, ço­cuklarına daha olumsuz karakteristikler atfetmekte ve çocuklarını fiziksel olarak daha yetersiz görmektedirler. Gelişimsel bozukluğu olan çocukların anne-babaları daha çok profesyonel kurumve meslek elemanlarından destek alırken, normal çocuklu anne-babalar daha çok kendi akrabalarından destek almaktadırlar.

Abstract

The relationship between atypicality and parental stress was analyzed in Turkish families in relation to: child variables, pa­rental involvement, and social support. Parents of 4 to 7-year-old developmen- tally atypical chiidren (n=94) compared with parents of age- and income- matched typically developing chiidren (n=40). The presence of child atypicality, but not child age or gender,vvas related to increased parental stress. Parents of atypical chiidren were more likely to: perceive parent and family problems, be pessimistic, attribute negative character- istics to their child, and perceive their child as physically İncompetent than were parents of developmentally typical chiidren. Parents of atypical chiidren perceived that they received more sup­port from professional services. Parents of typical chiidren reported more formal kinship support.

Anahtar kelimeler: Ebeveyn stresi, sosyal destek sistemleri, 4-7 yaş arası tipik ve atipik çocuklar