Dergiler / Glokom Katarakt / 2010 / Cilt: 5 - Sayı: 1
Human amniotic membrane transplantation for ocular surface reconstruction
- Dergi
- Glokom Katarakt
- Sayfa
- 18–24
- DOI
- —
Özet
Amaç: Oküler yüzey rekonstrüksiyonunda taze amniyon membranı transplantasyonun (NP-AMT) güvenlik ve etkinliğini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Kimyasal yanık, postenfeksiyöz keratit, band keratopati (BK) ve topikal anestezik suiistimali sonucu oluşan kalıcı epitel defektine sahip 18 göze (17 hasta) NP-AMT uygulandı. Hastalara tedavi öncesi ve sonrasında kapak ve göz hareketliliği, göz dışı muayene, Schirmer gözyaşı testi, görme keskinliği, göz içi basıncı ölçümü, yarıklı lamba ve arka segment muayenesi dâhil tam bir göz muayenesi yapıldı. Ana parametreler tam yüzey epitelizasyonu ve epitelizasyon süresiydi. Bulgular: NP-AMT’nin tam yüzey epitelizasyonunun oluştuğu 16 olguda (%88.9) başarılı, 2 olguda ise (%11.1) kalıcı korneal epitel defekti ve stromal lizis gelişmesi nedeniyle başarısız olduğu görüldü. Başarısız olunan olgulardan biri herpetik olmayan postenfeksiyöz keratit, diğeri ise topikal anestezik suiistimali idi. Görmede düzelme 18 gözün onbirinde (%61.1) [postenfeksiyöz keratitli hastaların dördü (%50), kimyasal yanıklı hastaların üçü (%60) ve BK’lı hastaların üçü (%100)] izlendi. Yedi gözde (%38.9) görme keskinliği değişmedi, hiçbir gözde görme keskinliği azalmadı. NP-AMT ile ilgili enfeksiyöz, inflamatuar, immünolojik veya toksik/allerjik reaksiyon yoktu. Tartışma: NP-AMT enfeksiyöz keratite ve kimyasal yanığa bağlı kalıcı epitel defekti olan hastalarda yararlı bir tedavi yaklaşımıdır. Üstelik, BK’nın primer cerrahi olarak uzaklaştırıldığı gözlerde stabil kornea epitelini sağlamak için güvenli ve etkili bir yöntemdir.
Abstract
Purpose: To investigate potential safety and efficacy of nonpreserved amniotic membrane transplantation (NP-AMT) in ocular surface reconstruction. Materials and Methods: NP-AMT was performed on 18 eyes (17 patients) having persistent epithelial defect due to chemical injury, postinfectious keratitis, band keratopathy (BK), and topical anesthetic abuse. All patients underwent detailed ophthalmic examination including lid and ocular motility, extraocular examination, Schirmer tear test, visual acuity, tonometry, slit-lamp and fundus examination which were carried out before and after the treatment. Main outcome measures were complete surface epithelialization and epithelialization time. Results: NP-AMT was considered successful in 16 cases (88.9%) with complete surface epithelialization. Two eyes (11.1%) had persistent corneal epithelial defect and stromal lysis despite NP-AMT and considered as surgical failure. Of these patients, one had nonherpetic postinfectious keratitis and one had topical anesthetic abuse. The overall visual improvement was detected in 11 (61.1%) of 18 eyes. The visual improvement was observed in 4 (50%) patients with postinfectious keratitis, 3 (60%) patients with chemical injury, and 3 (100%) patients with BK. Seven eyes (38.9%) maintained same visual acuity, and none of the eyes had a decrease in visual acuity. There were no infectious, inflammatory, immunologic, or toxic/allergic reactions related to NP-AMT. Conclusion: NP-AMT is a useful treatment modality in patients with persistent epithelial defects due to infectious keratitis and chemical injury. Moreover, it is a safe and effective method to restore a stable corneal epithelium in eyes which underwent a primary surgical removal of BK.