Rol-2 hastane cephesinden 5 yıllık damar yaralanmaları tecrübesi

Perspectives from a role-2 hospital: A 5-year accumulated vascular injury experien

Aytekin ÜNLÜ,RIZA AYTAÇ ÇETİNKAYA,Muharrem ÖZTAŞ,Pelin ÖZMEN,Özcan ALTINEL,MUSTAFA TAHİR ÖZER

Özet

Rol-2 hastane cephesinden 5 yıllık damar yaralanmaları tecrübesiGiriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı yüksek hızlı parça tesirine bağlı ciddi damar yaralanmalarının tedavisinden elde edilen derslerin paylaşılmasıdır. Materyal ve Metod: Çalışma retrospektif vaka serisi olarak dizayn edilmiştir. Çalışmada klinik ile fotoğraf, X-ray ve CT gibi veriler birlikte değerlendiriliştir. Çalışmada savaş ile ilgili olmayan kaza, düşme vs yaralanmalar dışlanmıştır. Veriler SPSS-22 ile incelenmiştir. Sonuçlar: Tüm vasküler yaralanmaların, 33 (% 58) arter yaralanması, 24 (% 42) venöz yaralama olarak tespit edilmiştir. Genel olarak, yaralanmaların % 65'i ekstremite yaralanmalarıdır. Ekstremite yaralanmalarının 24 (% 42) alt ekstremite iken(p> 0.36) üst ekstremite, 23 (% 40)'dır.Ekstremite damar yaralanmalarının 28(%60)aynı ektremitede kırık ile birlikte tespit edilmiştir. Tartışma: Bizim çalışmamıza ekstremite damar yaralanmaları, hakimdir. Üst ekstremite damar yaralanmaları(% 42), alt ekstremite (% 40)'dır. Çalışma sadece Rolü 2 tedavileri içermektedir. Damar yaralanmaları, mortalite ve uzuv kaybı içermemektedir. Sonuç: Operasyon alanı, taktik durum, yaralanma cinsi ve fizyolojisi savaş alanında vasküler yaralanmalarda damarın bağlanması veya onarılması kararında etkilidir. Uzun süreli takipler ile büyük damar yaralanması veri sonuçları özellikle Rolü 2 seviyesinde askeri cerrahlar için daha iyi tedavi ve eğitim stratejilerini oluşturmak için analiz edilmelidir

Abstract

Background and Aims: The aim of this paper is to convey lessons learned from the high velocity missile related severity of combat vascular injuries.Material and Methods: The study was designed as retrospective case series in order to overcome difficulties associated with confounding factors. Clinical and objective data (case photographs, x-rays, and CT scans) were thoroughly reviewed. Noncombat related injuries, as such accidental injuries (falls, car crash, etc.) were excluded and only explosives and high-energy bullets-related injuries were included in the study. Data was statistically analyzed using SPSS-22 software. Results: Of all vascular injuries, 33(58%) were documented as venous and 24(42%) as arterial injuries. Overall, 65% of the injuries were extremity injuries and extremity vascular injuries were the most common: 24(42%) in the upper extremity, 23(40%) in the lower extremity (p > 0.36). Twenty-eight (60%) casualties with extremity vascular injuries had concomitant fractures on the same extremity. Discussion: Extremity vascular injuries predominate in our study. Upper extremity vascular injuries were also the most common (42%) followed by the lower extremity (40%) injuries. This is probably due to IEDs frequently located on the sloping land. As the study only involved treatment in the Role 2, data shows no vascular injury related mortality, limb loss or other morbidities.Conclusion: In combat situations, the decision to ligate or repair a venous injury was made according to the tactical situation, availability of the operating theatre, associated injuries and physiological status of the casualty. Larger vascular injury data with long term follow up should be analyzed to provide outcomes data and to establish better treatment and training strategies for military surgeons especially at Role 2 level