Tedavi Dekompanse Kalp Yetersizliğinde Lipit Peroksidasyonunu Azaltmaz

Emin ŞAVİK,Hatice SEZEN,Hasan BİLİNÇ,Musluhittin Emre ERKUŞ,İbrahim Halil ALTIPARMAK,Yusuf SEZEN,Nurten AKSOY

Özet

Giriş Literatürde lipit peroksidasyonunun kalp yetersizliğinde (KY) arttığı gösterilmiş ancak dekompanse kalp yetersizliğinde (DKY) durumu hala açık değildir. Bu yüzden çalışmanın amacı, dekompanse kalp yetersizliğinde lipit hidroperoksit'in (LOOH) serum düzeyini ve tedavinin LOOH düzeyleri üzerine etkisini araştırmaktır. Materyal ve Metod Bu amaçla 50 DKYnedeni ile koroner yoğun bakım ünitesine yatan ve sonrasında kompansasyon sağlanarak taburcu edilen hastalar (kompanse KY(KKY)) ve yaş ve cinsiyet özellikleri benzer kalp yetersizliği olmayan 50 sağlıklı gönüllü çalışmaya dahil edildi. Örnekler hastaların ve sağlıklı kontrollerin her ikisinin kan damarlarından alındıktan sonra santrifüj edildi. Sonra, LOOH düzeyleri enzimatik bir metotla elde edilen serumlarda çalışıldı. Bulgular En yüksek LOOH düzeyleri KKY grubunda en düşük LOOH düzeyleri kontrol grubunda idi. Ek olarak, LOOH düzeyleri, DKY grubunda kontrollere göre belirgin olarak yüksekti (p<0,0001) ve KKY grubunda DKY grubuna ve kontrollere göre de anlamlı derecede yüksekti (p<0,0001). Korelasyon analizinde LOOH düzeyleri ile yaş, sistolik ve diastolik kan basıncı, serum glikozu ve troponin T düzeyleri, LV diastolik ve sistolik çapları ile mitral yetersizliği varlığı pozitif olarak, ejeksiyon fraksiyonu ile negatif bir şekilde ilişkili idi. Lineer regresyon analizi bu parametrelerden sadece açlık kan şekerinin LOOH'u bağımsız olarak etkilediğini gösterdi. Sonuç Sonuç olarak akut DKY hastalarında LOOH yüksekti. Bu yükseklik hastaların yatırılarak kompansasyon sağlanmasına rağmen azalmamaktaydı.

Abstract

Background In literature, increased lipid peroxidation in heart failure (HF) has been demostrated, however, it is stil not clear in the decompensated heart failure (DHF). The aim of this study, hence, is to investigate serum lipid hydroperoxide (LOOH) levels in the DHF patients and the effect of DHF treatment on serum LOOH levels. Materials and Methods For our experiment, 50 patients, who are DHF patients admitted to coroner intensive care unit and discharged patients providing compansation after their hospitalisation, and 50 healty volunteers, whose age and gender are similar to the 50 patients, were included. After samples venupunctured from blood vessel of both these patients and healty volunteers, they were sentrifugated. Afterwards, LOOH levels were studied in the obtained serums using an enzimatical method. Results The highest LOOH levels were in CHF group, and the lowest LOOH levels were in the control group. Additionally, LOOH levels were significantly in DHF patients higher than in the the controls (p <0.0001), and were significantly higher in the CHF group compared to both the DHF and control group (p <0.0001). In the correlation analyses, LOOH levels were possitively correlated with the different parameters such as age, systolic and diastolic blood pressures, serum glucose and troponin T levels, the left ventricule diastolic and systolic diameters in the positive presence of mitral regurgitation, but negatifly correlated with the ejection fraction. Linear regression analysis showed that only glucose level among these parameters affects the LOOH levels independently. Conclusions As a result, LOOH levels elaveted in acute DHF patients. This elevation did not decrease after treatment,which provides compansation, of the hospitalized patients.