Dergiler / Journal of Turkish Spinal Surgery / 2013 / Cilt: 24 - Sayı: 1
Posterior spinal enstrumantasyon sonrası oluşan aseptik torakolomber psödoartrozda klinik sonuçlarımız
- Sayfa
- 47–60
- DOI
- —
Özet
Amaç: Şubat 1999 Şubat 2010 tarihleri arasında İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğiʼnde, spinal deformite veya vertebra kırığı sonrası posterior torakolomber segmental enstrümantasyon uygulanmış hastalarda ortaya çıkan aseptik psödoartrozun klinik ve radyolojik değerlendirilmesi ve orta-uzun dönem fonksiyonel sonuçların retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 11ʼi kırık (Grup-1), 21ʼi deformite (Grup-2) sebebiyle opere olmuş 32 psödoartroz hastası çalışma gruplarını oluşturmaktadır. Ortalama takip süresi 36 (dağılımı 6-110) aydır. Hastalarımızın dosyaları geriye dönük olarak gözden geçirilmiş ve son kontrolleri dikkate alınarak veriler hazırlanmıştır. Hastalarımızın psödoartroz sebepleri literatürdeki araştırmalar ışığında araştırılmış, psödoartrozun radyolojik bulguları irdelenmiş ve klinik sonuçları Skolyoz Araştırma Derneği 30 (SRS-30) skorlama sistemi ile değerlendirilmiştir. Elde edilen kategorik veriler, psödoartrozla ilişkisi yönünden, Pearson k2 ve Fisher Exact Test ile; sayısal değerler Mann- Whitney U Test ve Pearson Spearman Korelasyon Testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların en sık başvuru şikayetinin psödoartroz sahasında ağrı (26 hastada, % 81,3) olduğu kaydedilmiştir. Diyabet, sigara kullanımı, osteoporoz ve non steroid ve anti enflamatuvar ilaç kullanımının hastalarımızda spinal psödoartroz risk faktörü olarak anlamlı olmadıkları görülmüştür. Her iki grupta en sık radyolojik psödoartroz bulgusunun rot veya implant kırığı (Grup1 10 hasta, % 90.9, Grup2 18 hasta, % 85.7). olduğu tespit edilmiştir. Deformite hastalarında deformitenin ilerlemesi (14 hasta, % 66.6), kırık hastalarında orta kolon hasarı (3 hasta,%27.3) gruplara özel bulgular olarak saptandı. Füzyona katılan vertebra sayısı, vida çevresinde hale gözükmesi ve füzyon sahasında olup vida konmayan vertebra sayısı ile psödoartroz sayısı arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür (p<0.001, r: 0.725). Hastaların son kontrol SRS-30 toplam değerleri, Grup-1 için ortalama 3.30; Grup2 için ortalama 3.39 (p: 0,984) olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Füzyona katılan vertebra sayısı psödoartroz sayısı ile yakından ilişkilidir. Bu çalışmada, diğer komorbiditelerle psödoartroz arasında anlamlı ilişki bulunamamıştır. Anahtar kelimeler: Skolyoz, torakolomber vertebra kırığı, spinal füzyon, psödoartroz, revizyon cerrahi.
Abstract
Objective: Based on our operations in the Department of The Orthopaedic Surgery of Istanbul Education and Research Hospital from February 1999 to February 2010, in this study, we aimed to evaluate retrospectively clinical and radiological findings and mid-long term results of aseptic pseudoarthrosis which had emerged after posterior thoracolumbar segmental instrumentation surgery for spinal deformities and vertebral fractures. Material and Method: 32 patients of spinal pseudoarthrosis form the subject of this study divided into two groups (Group1 comprising of 11 vertebral fractures and Group2 of 21 spinal deformities). The mean follow up period was 36 (range 6-110) months. The records of our patients were reviewed retrospectively and the final follow up results of the patients were taken into account in the data preparing process. Predisposing factors and radiological findings of pseudoarthrosis were assessed in light of literature, clinical results of the patients were measured by Scoliosis Research Society 30 (SRS-30) questionnaire. Categorical data were provided with the analysis of Pearsonʼs k2 Test and Fisherʼs Exact Test. Numerical values were analyzed with Mann-Whitney U Test and Pearson-Spearman Correlation Test. Results: The most common complaint was the pain at the pseudoarthrosis site (26 patients, 81,3%). Diabetes Mellitus, smoking, osteoporosis and non steroidal anti inflammatory drug use were not the risk factors of spinal pseudoarthrosis for our patients. Rod or implant failure was recorded as the most common radiological finding of pseudoarthrosis in both groups (Group1 10 patients, 90,0%; Group2 18 patients, 85,7%). Progression of deformity was a specific finding for Group2 patients (14 patients 66,6%), and middle column damage was only seen on Group1 patients (3 patients, 27,3%). The number of fused vertebra, halo sign around the screws and non fused vertebra number at the fuse level were significantly correlated with pseudoarthrosis (p<0,001; r:0,725). Patients had similar SRS-30 scores at the final follow up (in Group1 average 3,30; in Group2 average 3,39) (p:0,984). Conclusion: Currently there is a few number of studies about spinal pseudoarthrosis. Diagnosis and treatment of this condition are still difficult despite the technological evolutions. The number of fused vertebra is correlated with pseudoarthrosis number. In this study, co-morbidities were not found out as significantly correlated with pseudoarthrosis.