Is a Single Rinse Effective on Evacuating the Residual Monomers After Orthodontic Bonding? An In Vivo Study

Braketleme Sonrası Tek Çalkalama Artık Monomerlerin Uzaklaştırılmasında Etkili Midir? Bir İn Vivo Çalışma

Özet

Objective: Orthodontic adhesives are known to release potentially harmful bio-chemicals such as Bisphenol A, a derivative from Bisphenol-A-Glycidyl-Methacrylate (Bis-GMA). The aim of this study was to evaluate the amount of Bis-GMA released after the use of orthodontic adhesives polymerizing chemically or with light. We also aimed to check whether a single rinse is effective on evacuating all the residual monomers. Methods: Light curing (Transbond XT, Unitek, CA, USA and Opal Seal Ultradent, Utah, USA) and chemically curing adhesives (Rely-a bond, Reliance Orthodontic Products, Inc., USA and Unite, 3M/ Unitek, CA, USA) were used to bond upper and lower braces of 48 patients. Patients gargled 25 mL drinking water for 1 minute; before bonding (T0), immediately after bonding (T1) and immediately after the first rinse (T2). The samples were placed in amber colored glass bottles, preserved in -20 °C and filtered through a 0.45-micron filter and analyzed with Liquid Chromatography Tandem Mass Spectrometry. Results: Bis-GMA release was recorded with all the adhesives. Higher amount of residual monomer was recorded for the light curing composite adhesives; Transbond XT and Opal Seal, followed by chemically curing; Unite and Rely-a bond. There was no statistically significant difference in Bis-GMA concentration at T1 and T2 (p>0.05). Conclusion: Significant release of Bis-GMA was observed following orthodontic bonding with either light or chemically curing adhesives. No significant difference was recorded between the first and the second rinses following bonding, meaning that a single rinse may not be effective in evacuating all the residual monomers

Abstract

Amaç: Ortodontik adezivlerin kullanımı sonrası Bisfenol-A-GlisidilMetrakrikattan (Bis-GMA) türeyen Bisfenol A gibi potansiyel zararlı biyokimyasal ajanların ortaya çıktığı bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı; Kimyasal ya da ışıkla sertleşen adezivlerin kullanımıyla ortaya çıkan Bis-GMA miktarının değerlendirilmesinin yanı sıra braketleme sonrası tek çalkalamanın tüm artık monomerlerin tahliyesinde etkili olup olmadığının değerlendirilmesidir. Yöntemler: Işıkla (Transbond XT, Unitek, CA, USA and Opal Seal Ultradent, Utah, USA) ve kimyasal (Rely-a bond, Reliance Orthodontic Products, Inc., USA and Unite, 3M/Unitek, CA, USA) polimerizasyon gösteren adezivlerle 48 hastanın alt ve üst braketleri yapıştırılmıştır. Hastalar braketleme öncesi (T0), braketlemeden hemen sonra (T1) ve ilk çalkalamayı takiben (T2) 25 mL’lik içme suyunu 1 dakika boyunca çalkalamıştır. Örnekler kehribar renkli şişelerde -20 °C’de korunmuş ve 0,45-mikron inceliğinde filtrelerden geçirilmiş ve likit kromatografi kütle spektrometresi ile ölçümler gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Tüm gruplarda braketleme sonrası Bis-GMA ortamda tespit edilmiştir. Işıkla sertleşen adezivlerde daha çok miktarda olmak üzere Transbond XT, Opal Seal, Unite ve Rely-a bond gruplarında sırasıyla azalacak miktarda Bis-GMA tespit edilmiştir. T1 ve T2 ölçümleri arasında istatistiksel olarak fark yoktur (p>0,05). Sonuç: Kimyasal ve ışıkla sertleşen adeziv kullanımı sonrası ortamdaki Bis-GMA miktarı anlamlı derecede artmıştır. Braketleme sonrası ilk ve ikinci çalkalama örneklerindeki Bis-GMA miktarında anlamlı farklılık bulunmaması, tek çalkalamanın tüm artık monomerleri uzaklaştırmada etkili olamayacağı yönünde yorumlanabilir.