In Vitro Evaluation of the Shear Bond Strength of Different Luting Cements on Zirconium Oxide Specimens in Primary Teeth

Süt Dişlerinde Farklı Yapıştırma Materyalleriyle Uygulanan Zirkonyum Oksit Örneklerin Bağlanma Dayanımının İn Vitro İncelenmesi

Özet

Objective: Nowadays in pediatric dentistry clinics, zirconia crowns have become widespread restoration choice of primary teeth with extensive decay. Aim of this study was to evaluate shear bond strength of different luting cements on zirconium oxide (zirconia) specimens in primary teeth. Methods: Eighty extracted primary molar teeth were selected for the study and teeth were randomly divided into four groups. Eighty zirconium oxide specimen were fabricated using CAD/CAM technology. Samples were cemented with zinc polycarboxylate cement (PK), conventional glass ionomer cement (GCIS), resin modified GCIS (RMCIS) and self adhesive resin cement (RS). After cementation, samples were kept in distilled water for three days at room temperature. Then speciemens were subjected to 1000 cycles thermal cycle process. Shear bond strength was determined using universal testing machine, debonded surfaces were examined using stereomicroscope. Tamhane’s test was used for pairwise comparisons of the mean bonding forces of the groups. Pearson chi-square test was used to compare the debonded surfaces. Significance level (p) was accepted as 0.05 in the application of the tests. Results: Mean bond strength of RMCIS group was statistically lower than RS, GCIS and PK cements (p 0.05). There wasn't statistically significant difference between debonded surfaces of zirconia specimen after cementation with different bonding cements (p>0.05). Conclusion: We think that it may be more advantageous to adhere zirconia crowns with self adhesive RS in pediatric patients whom are difficult to provide moisture control.

Abstract

Amaç: Son yıllarda çocuk diş hekimliğinde aşırı madde kaybı görülen süt dişlerinin restorasyonunda zirkonya kronların kullanımı yaygınlaşmaktadır. Çalışmamızda zirkonyum oksit (zirkonya) örneklerin farklı yapıştırma materyalleriyle kullanımlarının süt dişlerine bağlanma kuvvetine etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntemler: Çalışmada 80 adet çekilmiş süt azı dişi, her grupta yirmi diş olacak şekilde rastgele dört gruba ayrıldı. Seksen adet zirkonya örnek CAD/CAM kullanılarak üretildi. Örnekler çinko polikarboksilat siman (PK), geleneksel cam iyonomer siman (GCIS), rezin modifiye cam iyonomer siman (RMCIS) ve self adeziv rezin siman (RS) ile simante edildi. Simantasyon sonrası örnekler, distile su içerisinde oda sıcaklığında üç gün bekletildi. Sonrasında 1000 devir termal döngü işlemine tabi tutuldu. Termal döngü sonrası, bağlanma dayanımları üniversal test cihazında ölçüldü. Kopma yüzeyleri, ışık mikroskobunda incelendi. Grupların ortalama bağlanma kuvvetlerinin ikili karşılaştırılmasında Tamhane's testi kullanıldı. Kopma yüzeylerinin karşılaştırılmasında ise Pearson kikare testi kullanıldı. Testlerin uygulanmasında anlamlılık düzeyi (p>0,05) olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışma sonunda RMCIS grubunun ortalama bağlanma kuvveti RS, GCIS ve PK siman göre daha düşük bulundu (p 0,05). Zirkonya örneklerin, farklı yapıştırma simanlarıyla simantasyonu sonrası kopma yüzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p>0,05). Sonuç: Nem kontrolünün sağlanması zor olan çocuk hastalarda zirkonya kronların self adeziv rezin siman ile yapıştırılmasının daha avantajlı olabileceğini düşünüyoruz.