Çocuğu hastanede yatan ebeveynlerin hastaneye ve sağlık bakımına yönelik memnuniyet düzeyleri

Hospital and health care satisfaction levels of the parents with inpatient children

Özet

Amaç: Bu araştırmada hastanede çocuğu yatan ebeveynlerin hastaneye ve sağlık bakımına yönelik memnuniyet düzeylerini belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Araştırma, kurumlardan gerekli izinler alındıktan sonra bir üniversite hastanesinde tanımlayıcı nitelikte yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Nisan-Haziran 2012 aylarında çocuğu hastanede yatan ulaşılabilen tüm ebeveynler oluşturmuş, herhangi bir örneklem yöntemine gidilmeden, belirtilen tarihlerde hastanede olan ve araştırmaya katılmak isteyen 171 ebeveyn araştırma kapsamına alınmıştır. Veri toplamada, kişisel bilgi formu ile PedsQL Sağlık Bakımı Memnuniyet Ölçeği kullanılmıştır. Veriler yüzdelik dağılım, ortalama, standart sapma, t testi, ANOVA, Kruskal Wallis, Mann Whitney U testi ve alfa katsayı hesaplaması kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Çocuğun hastanede yatış süresi arttıkça genel memnuniyet ortalaması azalmakta (p<0.05), hastanede kendi gereksinimini karşılayamayan ebeveynlerin, teknik beceri ve duygusal gereksinim memnuniyeti alt boyutları ortalamalarının azaldığı (p<0.05), kalacak yeri olmayanların duygusal gereksinim memnuniyeti alt boyut ortalamasının azaldığı (p<0.05), evde başka çocuğu olanların duygusal gereksinim memnuniyetinin düşük olduğu (p<0.05), çocuğun hastalığının aileye maddi yük getirenlerin aile katılımı ve genel memnuniyetinin daha düşük olduğu (p<0.05) belirlenmiştir. Sonuç: Ebeveynlerin aldıkları hizmetlerden memnuniyet düzeylerinin düşük olduğu belirlenmiştir. Bu doğrultuda hemşirelerin çocuğu hastanede yatan ailelerin çocuklarıyla ilgili işlemlere karar verilmesinde söz sahibi olmasına ve işlemler sırasında çocuğunun yanında olmasına izin vermeleri ve çocuğa yapılacak işlemler konusunda aileleri bilgilendirmeleri önerilebilir.

Abstract

Objective: This research is done with the aim of determining hospital and health care satisfaction levels of the parents with inpatient children. Methods: Research was carried out descriptively at a university hospital after necessary permissions were taken from institutions. Parents whose children would stay at hospital between April-June 2012 formed the structure of the research and without using any sampling method, 171 volunteer parents were included in research. In collecting data, PedsQL Health Care Satisfaction Scale and descriptive information forms were used. In the statistical evaluation of data percentage distributions, means, standard deviation, t-test, ANOVA, Kruskal Wallis, Mann Whitney U test and alpha coefficient were used. Results: It was determined that there is statistically important difference between communication and technical skill sub-dimensions (p<0,05).It was confirmed that the longer the child hospitalized, general satisfaction of the parents who cannot supply their own necessi- ties (p<0,05), related to moderate technical skill and emotional requirement sub-dimensions decreases (p<0.05). Besides, lower emotional satisfaction subdimension scores for those who had no accommodation (p<0,05), decreased general satisfaction level of the parents who had another child at home (p<0,05). Also family participation and general satisfaction subdimension scores of the parents whose child incurred financial burden was relatively low (p<0,05). Conclusion: Parents were not satisfied with health care services they received. Accordingly, it is offered that the nurses should have a right to make decisions on the procedures related to families inpatient children and let them be with their children during the procedures and give them information on the procedures that will be applied on the children.