Dergiler / Çocuk Cerrahisi Dergisi / 2005 / Cilt: 19 - Sayı: 2
Disfonksiyonel eliminasyon sendromu: 55 hastanın multiparametrik analizi
- Sayfa
- 80–83
- DOI
- —
Özet
Amaç: Disfonksiyonel eliminasyon sendromu (DES) farklı şekillerde işeme bozuklukları ile dışkılama bozukluklarının birlikte görüldüğü ve özellikle işeme bozukluğunun şekli ve şiddeti açısından üst üriner sistemi tehdit edebilen bir klinik tablodur. Bu çalışmada DES tanısı ile takip ve tedavisi yapılan hastaların tanı ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Ocak 2001-Mayıs 2004 tarihleri arasında polikliniğimizde DES tanısı ile takip edilen hastaların kayıtları geriye dönük olarak incelenmiştir. Bulgular: Otuz kız, 25 erkek toplam 55 hastanın ayrıntılı anamnez, fizik muayene ve ürodinamik çalışma ile değerlendirilmesi sonucunda 31'inde sıkışma inkontinansı, 18'inde enürezis nokturnanın da eşlik ettiği sıkışma inkontinansı, 4'ünde detrusor sfinkter dissinerjisi (DSD), 1'inde nonnörojenik nörojen mesane ve 1'inde tembel mesane şeklinde işeme bozukluğu saptandı. Bunlara eşlik eden dışkılama bozukluğu ise, 26 hastada kronik kabızlık ve soiling, 18 hastada enkoprezis ve 11 hastada kronik kabızlık şeklinde idi. Hastaların laboratuvar ve radyolojik incelemeleri sonucunda 23 hastada idrar yolu enfeksiyonu, 35 hastada gizli spinal disrafizm ve 8 hastada vezikoüreteral reflü saptandı. Uygun tedavi ile dışkılama bozukluğu olan tüm hastalarda tam düzelme sağlanırken, DSD olan 4 ve nonnörojenik nörojen mesanesi olan 1 hasta dışındaki işeme bozukluğu olan tüm hastalarda düzelme sağlandı. Sonuç: Üst üriner sistemi ciddi şekilde tehdit edebilen bu hastalık grubunda detaylı bir sorgulama ve fizik muayene tanıda oldukça önemli yer tutmakla birlikte özellikle ürodinamik çalışma işeme bozukluğunun tipini ve tedavinin şeklini belirlemede önemli bir yere sahiptir. Hastalardaki mevcut dışkılama bozukluğu tedaviye çok iyi yanıt vermekle birlikte, üst sistemi de tehdit eden ileri derecedeki işeme bozukluklarının tedaviye yanıtı kötüdür.
Abstract
Aim: Dysfunctional elimination syndrome (DES) is a clinical picture including different voiding and defecation disorders and can impair upper urinary tract by the intensity and shape of voiding disorders. In this study, diagnostic and therapeutic evaluation of patients with DES was aimed. Method: Patients with the diagnosis of DES whose treatment and follow up were done in our hospital between January 2001 and May 2004 were retrospectively analyzed. Results: As a result of clinical and urodynamical investigations of 55 patients, 31 urge incontinence, 18 urge incontinence associated with nocturnal enuresis, 4 detrussor-syphincter dissynergia, 1 non-neurogenic neurogenic bladder, 1 lazy bladder were observed. Defecation disorders accompaying the voiding disorders were chronic constipation and soiling in 26 patients, encopressis in 18 and chronic constipation in 11 patients. In addition, urinary tract infection in 23 patients, occult spinal dysraphism in 35 patients and vesicoureteral reflux in 8 patients were observed. All patients with defecation and voiding disorders, except 4 detrussor-syphincter dissynergias and 1 non-neurogenic neurogenic bladder have improved. Conclusion: The diagnosis of this group of disease which can be a threat to the upper UT can be done easily by detailed history and proper investigations and the treatment must be evaluated in multiple ways. Although the response of defecation disorders to the treatment is well, voiding dysfunctions that impair upper urinary tract function have a poor response rate.