Dergiler / Gençlik Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 21

Sermaye Biçimi Olarak Mekânsal Sermaye ve Yükseköğretim Mezunu Gençlerin Deneyimleri Üzerine Nitel Bir Araştırma: İstanbul/Gazi Mahallesi Örneği

A Qualitative Study on Spatial Capital as Capital Form and the Experiences of Young University Graduates: The Case of Istanbul/Gazi

Sayfa
47–73
DOI
—

Özet

Bu çalışmada Gazi Mahallesi’nde yaşayan ya da çocukluk ve erken gençlik yıllarında bumahallede yaşamış olan yükseköğretim mezunu gençlerin mekânsal deneyimleri ele alınmış, sözkonusu bu gençlerin kentle kurdukları ilişki eğitim süreçleri ekseninde anlaşılmaya çalışılmıştır.Bunun için gençlerin eğitim hayatları boyunca devam ettikleri okulların kentteki yerleşimlerinin bugençlerin deneyimleri üzerinde nasıl konumlandığı irdelenmiş, böylelikle eğitimin mekânsal boyutusorgulanmıştır. Bu kapsamda nitel araştırma yöntemi kullanılarak fenomenolojik bir desenden hareketedilmiştir. Bu çerçevede yaşları yirmi üç ile yirmi dokuz arasında değişen 13 kişi ile yarı yapılandırılmışmülakat yapılmıştır. Veriler Atlas.ti programı kullanılarak yorumlayıcı fenomenolojik analize tabitutulmuştur. Buna göre katılımcıların mekânsal pratiklerinin şekillenmesinde eğitim aldıkları okulunkentsel konumunun rol oynadığı görülmüştür. Bunun aynı zamanda katılımcıların mekânsal beğeniyargılarını da şekillendiren bir mekanizmaya işaret ettiği anlaşılmıştır. Bu anlamda katılımcılarınyaşadığı mekânsal aidiyet ve bunun neden olduğu sosyal ve kültürel mesafe sorunları da ele alınmış,bu durumun eğitim yoluyla sağlanan hareketlilik sayesinde aşılabileceği sonucuna varılmıştır.

Abstract

This study discusses the spatial experiences of young people who lived in Istanbul’s Gazi Districtduring their childhood and early adolescence. We have attempted to understand the relationship thatthese young people have with the city through the lens of education processes. By examining howthe physical location of the schools that these young individuals attended impacts their experiencesin the city, we have questioned the spatial dimension of education. Due to the study’s qualitativenature, we employed a phenomenological pattern while developing a semi-structured interviewform that was then executed with 13 people between the ages of twenty-three and twenty-nine.Atlas.ti was used to carry out an interpretive phenomenological analysis. The results reveal thatschools’ urban location affected participants’ spatial practices, implying a mechanism that shapesparticipants’ spatial preferences. We also discussed problems pertaining to spatial belonging andsocial and cultural distance experienced by the participants. The study concludes finding that themobility provided by education can help young individuals overcome this predicament.

Anahtar kelimeler: Mekânsal Sermaye, Mekânsal Pratik, Mekânsal Deneyim, Gençlik