Akademisyenlerin Mesleki Yardımlaşması: Erciyes Üniversitesi Örneği

Özet

Araştırmacı, mesleki yardımlaşmayı; akademisyenlerin ortak amaçlarını, bağlılık ve hedeflerini bir arada tutan etkili bir örgütsel faktör olarak görmektedir. Yükseköğretimde çalışan akademisyenler çoğu zaman meslektaşlarından ayrı ve bireysel olarak çalışma eğilimindedirler. Bu davranışları hem kendilerinin hem de çalıştıkları örgütlerin verimliliğini olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Bütün bunların sonucu olarak kıskançlık, bilgiyi paylaşmama, akademik yarış ve her ne pahasına olursa olsun meslekte ilerleme hırsı mesleki yardımlaşmanın önüne geçebilmektedir. Bu da akademisyenlerin, tinners itelerin ve bilimin gelişmesini olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Bu çalışmada akademisyenlerin mesleki yardımlaşmasını engelleyen kişisel, çevresel ve örgütsel faktörler araştırılmıştır.

Abstract

This article remarks the academicians' general tendency to study individually not in a solidarity with their colleagues although such a professional solidarity is an efficient organizational factor to produce a common discourse about shared academic commitments and purposes. Their preferences to study in isolation might negatively affect both of their own and organizations'.-which they work there- efficiency. The organizations are the universities of course and, the damage reflects itself as a barrier to the development of the science at most. So, the article discusses the barriers as in personal, environmental and organizational dimensions before the professional solidarity among the academicians in general and in Erciyes University specifically.