İntraartiküler propolis ekstraktının erişkin sıçanlarda deneysel osteoartrit tedavisinde etkinliği

The effectiveness of intra-articular propolis extract on the treatment of experimental osteoarthritis in rats

Özet

Amaç: Eklem kıkırdağının kendini tamir edebilme yeteneği oldukça sınırlıdır. Dejeneratif osteoartrit (OA), eklemde özellikle eklem kıkırdağı ve subkondral kemikte ilerleyici dejenerasyonla karakterizedir. Bazı sitokinler, matriks metalloproteinazlarının (MMP) ve kondrosit kaynaklı katabolik maddelerin salınımını artırarak kıkırdak harabiyetini hızlandırırlar. Bal arıları tarafından üretilen propolis sitokinler ve MMP üzerinde etkiye sahiptir. Bu çalışma; intraartiküler propolis uygulanmasının deneysel osteoartrit üzerine etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. Yöntemler: Çalışmada kullanılan 21 adet Spraque Dawley cinsi dişi sıçan sadece artrotomi yapılan (A), artrotomi ve intraartiküler propolis uygulanan (P) ve artrotomi ve intraartiküler serum fizyolojik uygulanan (SF) olmak üzere üç gruba ayrıldı. P grubuna artrotomi sonrası 3. haftadan itibaren toplam üç hafta, haftada bir kez olacak şekilde 0.5 mg/ml konsantrasyondaki propolisten 0.1 ml intraartiküler verildi. SF grubuna ise P grubuyla aynı zamanlarda serum fizyolojik verildi. 6. hafta sonunda bütün sıçanlar servikal dislokasyon yoluyla sakrifiye edildi ve alınan diz eklemleri Safranin O-Fast Green ile boyanarak Mankin Skorlamasına göre histolojik olarak değerlendirildi. Sonuç: İntraartikülerpropolisekstraktı uygulamasının deneysel OA oluşumunu azaltıcı etkisi olabilir.

Abstract

Objectives: The capacity for repair of articular cartilage is limited. Degenerative osteoarthritis (OA) is characterized by progressive degeneration in articular cartilage and subchondral bone. Some cytokines accelerate cartilage damage by increasing the release of catabolic substances originating from matrix metalloproteinases (MMP) and chondrocytes. The propolis produced by honeybees affects cytokines and MMPs. We investigated the effects of intra-articular propolis administration on experimental osteoarthritis. Methods: 21 Sprague Dawley rats were divided into three groups, one group receiving arthrotomy alone (A), second group receiving arthrotomy and intra-articular propolis administration (P) and third group receiving arthrotomy and intra-articular saline solution (SF). Group P received 0.1 ml intra-articular propolis at a concentration of 0.5 mg/ml once a week for three weeks, from the 3rd week following arthrotomy. The SF group received saline solution at the same times as those in P group. All rats were sacrificed at the end of 6th week. Tissue specimens were, stained with Safranin O/Fast Green and subjected to histological evaluation based on the Mankin scoring system. Results: The mean histological scores were 0.57 in A group, 10.1 in SF group and 5.57 in P group. Articular surface cartilage structure, staining and cells were generally normal in group A. In SF group, fissures were observed on the articular surface and severe impairment in cells and matrix staining. In P group, although a decrease was observed in staining and clustering, the articular surface was more regular than in SF group. Conclusion: The application of intra-articular propolis may have a reduced effect on the development of experimental OA.