XVIII. ve XIX. YÜZYILDA HALEP VE CİVARINDA SALGIN HASTALIKLAR

Özet

M Ö kurulan ve ilk yerleşim yerlerinden biri olan Halep’te ilk çağlardan itibaren doğal afetlerin yanı sıra sürekli salgın hastalıklarda görüldü. Osmanlı hâkimiyetinde 400 yıl kaldığı süre içinde de kentte sürekli salgın hastalıklar yaşandı. Özellikle Avrupa’dan sonra Osmanlı topraklarında görülen veba ve ardından kolera salgını, sıtma ve tifo gibi hastalıklar, çeşitli hayvan hastalıkları sosyal hayatta etkili oldu. Şehirde kuraklık ve kıtlıklardan hemen sonra ortaya çıkan salgın hastalıklar nedeniyle binlerce insan öldü ve birçok hayvan telef oldu. Bu olumsuzluklar karşısında şehirde yaşayan halk etkilendi. Osmanlı, bu salgın hastalıklara karşı diğer kentlerde olduğu gibi Halep’te de şu tedbirleri aldı. Tahaffuzhaneler açtı ve karantina uygulaması başlattı. Şehre doktorlar, eczacılar görevlendirdi ve şehrin temizliğine de önem verdi. Bazı ürünlerin satımını da yasakladı. Sığır vebasını engellemek için de koyun ve keçilerden alınan vergileri arttırdı. Hayvan hastalıklarını önlemek için şehre baytar görevlendirildi. Yerel yöneticilerin de bu salgın hastalıklara karşı ihtiyatlı olmasını istedi. Alınan bu önlemler salgın hastalıkları bir dönem engelledi ise de tam netice alınamadı. Kaynaklara göre 639-1787 tarihleri arasında Halep ve civarında veba ve koleradan 159.970, 1800-1891’de de 70.167 kişi öldü. Bu salgın hastalıklardan ölenler gün gün Osmanlı Hükümetine bildirildi. Hükümet salgın hastalıklarda görevini yerine getiren memurlara da başarılarından dolayı çeşitli nişanlar verdi. Ayrıca bu salgınlardan en fazla etkilenenler de Müslümanlar oldu.