EXAMINATION OF OXIDATIVE STRESS PARAMETERS IN EXPERIMENTAL MESENTERIC ISCHEMIA MODEL

Deneysel Mezenterik İskemi Modelinde Oksidatif stress Parametrelerinin değerelendirilmesi

ÖZGÜR TATLI,YUNUS KARACA,AHMET ALVER,AHMET MENTEŞE,ESİN YULUĞ,MÜCAHİT GÜNAYDIN,AYNUR ŞAHİN,Umut ERYİĞİT,Samad Shams VAHDADİ,ALİ AYGÜN

Özet

Amaç:Akut mezenterik iskemi (AMI) tanısında plazma protein karbonil, total antioksidan statüsü (TAS), total oksidan statusu (TOS), oksidatif stres indeksi (OSI) ve malondialdehit (MDA) tanı değerini saptamak.Yöntem:Bu randomize kontrollü deneysel çalışmada, 30 olgun dişi Sprague-Dawley sıçan altı gruba ayrıldı. Grup 1, 3 ve 5, sadece laparotomi yapılan kontrol gruplarıydı. Grup 2, 4 ve 6 laparotomi ve üst mezenterik arter ligasyonu yapılan mezenterik iskemi grupları idi. Cerrahi işlem sonrası 30 dakika (grup 1 ve 2), 2 saat (grup 3 ve 4) ve 6 saat (grup 5 ve 6) kan ve doku örnekleri alındı.Sonuçlar:İskemi ve kontrol grupları arasındaki fark histopatolojik düzeyde istatistiksel olarak anlamlıydı (p = 0.007). İskemi grupları üzerinde histopatolojik hasar görüldü. Histopatolojik hasar, kontrol grubuna kıyasla (2 saat ve 6 saatte) iskemi gruplarında anlamlı olarak daha yüksekti (p = 0.002 ve p = 0.006). Oksidatif stres parametreleri plazma protein karbonil, MDA, TAS, TOS veya OSI'de değerlendirildi.Kontrol ve iskemi gruplarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmedi. Sonuç:MDA, TAS, TOS ve OSI düzeyleri gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmezken, plazma protein karbonil ve mezenterik iskemi model İskemi ve kontrol grupları gibi oksidatif stresin diğer belirteçleri arasında anlamlı farklılık gösterilmedi.

Abstract

Objective: To determine the diagnostic value of plasma protein carbonyl, total antioxidant status (TAS), total oxidant status (TOS), oxidative stress index (OSI) and malondialdehyde (MDA) in the diagnosis of acute mesenteric ischemia (AMI). Method: In this randomized, controlled experimental study, 30 mature female Sprague-Dawley rats were divided into six groups. Groups 1, 3 and 5 were control groups undergoing laparotomy only. Groups 2, 4 and 6 were mesenteric ischemia groups undergoing laparotomy and superior mesenteric artery ligation. Blood and tissue samples were sampled at 30 minutes (groups 1 and 2), 2 hours (groups 3 and 4) and 6 hours (groups 5 and 6) after surgical procedures. Results: The difference between the ischemia and control groups in terms of histopathological injury at 30 min was statistically significant (p=0.007). Histopathological injury increased over time in the ischemia groups. Histopathological injury was significantly greater in the ischemia groups compared to the control groups (at both 2 and 6 hours) (p=0.002 and p=0.006). No statistically significant difference was observed when the control and ischemia groups were assessed in terms of the oxidative stress parameters plasma protein carbonyl, MDA, TAS, TOS or OSI. Conclusion: On the basis of the results from this experimental mesenteric ischemia model, while histopathological injury levels differed significantly between the groups, plasma protein carbonyl and other markers of oxidative stress such as MDA, TAS, TOS and OSI levels, did not differ statistically significantly between the ischemia and control groups.