İyonize Radyasyon Uygulamasının Sıçan Karaciğer Dokularında Ghrelin Ekspresyonu Üzerine Etkileri

Özet

Amaç: Görüntüleme yöntemleri günümüzde hastalıkların tanısında, evrelemesinde ve tedaviye yanıtının değerlendirilmesinde oldukça sık kullanılmaktadır. Ancak bu yöntemler radyasyon içermeleri nedeniyle dokulardaki oksidatif stres düzeyini arttırabilmektedirler.Bu çalışma ile görüntüleme yöntemlerinin, karaciğer dokularında, bir antioksidan bileşik olan ghrelin immünreaktivitesi üzerine etkilerinin incelenmesi planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Wistar albino cinsi 20 adet dişi sıçan çalışmada kullanıldı. Hayvanlar 5 sıçandan oluşan 4 gruba ayrıldı ve Grup I kontrol grubu olarak ayrıldı.Grup IIye deneyin 0.saatinde tek doz 50 miliAmper mA ve 110 keV BT görüntüleme yapılırken, Grup IIIe 0. saatte tek doz 1 mci FDG i.v uygulandı. Ardından 1 saat sonra PET/BT çekildi.Grup IVteki sıçanlara ise 0.saatte bir kez ve i.v1mci dozunda FDG uygulandı.Deneyin 24.saatinde tüm gruplarda yer alan sıçanlar anestezi altında dekapite edildi. Karaciğer dokuları çıkarılarak immünboyamalarını takiben, ışık mikroskobunda değerlendirildi, fotoğraflandı ve istatistiksel analizleri yapıldı. Bulgular: Ghrelin immünreaktivitesi Kontrol ve FDG gruplarında benzerdi. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında BT ve PET/BT gruplarında istatistiksel olarak anlamlı bir artış izlendi.

Abstract

Objective: Current medical practice commonly use radiological imaging techniques for the diagnosis, staging, evaluating and response to treatment. However most of these imaging modalities utilize radiation, which is known to result in increased oxidative stress. In this study, we aimed to evaluate the impact of imaging modalities involving radiation to the immune reactivity of ghrelin in the liver. Material and Method: Total 20 female Wistar albino rats were divided into 4 equal groups. Animals in group I comprised the controls. Rats in Group II underwent a CT examination at 0 hour with a dose 50 mA and 110 keV, Group III received single dose, 1 mci FDG at 0 hour, followed by a PET/CT examination after 1 hour. Rats in Group IV were administered i.v. FDG 1 mci at 0 hour. All animals were decapitated at 24. hours. Subsequently, liver tissue samples were appropriately immune-stained, examined under light microscopy, statistical analysis were performed and photographs obtained during microscopical examination. Results: In comparison with liver tissue from control rats, no significant differences were found in the ghrelin immunereactivity in rats receiving FDG only. On the other hand, statistically significant increases were observed in CT and PET/CT imaging groups. However, between CT and PET/CT groups didnt differ significantly. Conclusion: Our results suggest that CT and PET/CT imaging are associated with a significant increase in rat liver ghrelin immunereactivity, while FDG alone has no such effect.