Yargıtay kararları ışığında haline münasip evin haczedilmezliği (meskeniyet) iddiası (İİK m. 82/12)

In the light of court decisions claim to abode (Turkish execution and bankcrupcy code art. 82/12)

Özet

Borçlu borcunu ifa etmediğinde alacaklılar borçlunun malvarlığına müracaat ederler. Borçlunun malvarlığı unsurları alacaklılar bakımından bir nevi teminat teşkil eder. Borçlu borcundan dolayı kural olarak tüm mal, hak ve alacakları ile sorumludur. Bununla birlikte gerek insani düşünceler gerekse kamu düzeni düşüncesiyle borçlunun kendi hayatını ve ailesinin hayatını devam ettirebilmesi için bazı malları hacizden muaf tutulmuştur. Bunlardan biri de İİK m. 82/12’de düzenlenmiş bulunan borçlunun hâline münasip evidir. Hâline münasip evi haczedilen borçlu şikâyet yoluna başvurarak evinin haczedilemeyeceğini ileri sürebilir. Bu iddiayı borçlunun yanı sıra aile fertlerinin de ileri sürebileceği kabul edilmektedir. Haczedilmezlik iddiası sadece cüzi icrada değil, külli icrada da ileri sürülebilir.

Abstract

The creditors recourse to the assets of the debtor when the debtor does not perform his obligation. The elements of the assets of the debtor constitute a sort of guarantee for the creditors. The debtor is liable for his obligation with all of his goods, rights and claims as a rule. However some goods of the debtor are exempted from distraint so that the debtor can continue his and his family’s lif e on the grounds of both humanistic and public order thoughts. One of these goods is the house of the debtor, regulated in the Article 82/12 of the Code of Enforcement and Bankruptcy, which is in accordance with his economic condition. The debtor may assert by having recourse to the remedy of complaint that his house which is in accordance with his economic condition can not be distrained in case his such house is distrained. It is accepted that this claim may be asserted by the members of his family besides the debtor. The claim of non-distrainability can be asserted not only in the debt enforcement but also bankruptcy.