Kim Daha Çok Damgalıyor? Ruhsal Bozukluğu Olan Ergenler mi Yoksa Ebeveynleri mi?

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, çocuk ve ergen psikiyatri kliniğinde takip edilen ergenlerin ve ebeveynlerinin içselleştirilmiş damgalanma düzeylerini karşılaştırmaktır. Yöntem: Bu çalışma, Ocak-Mayıs 2019 ayları arasında çocuk ve ergen psikiyatrisi kliniğinde takip edilen ve çalışmaya katılmayı kabul eden 60 ergen ve bu ergenlerin 60 ebeveyni ile yapıldı. Verilerin toplanmasında Bilgi Formu, Ruhsal Hastalıkların İçselleştirilmiş Damgalanması Ölçeği (RHİDÖ) ve Ebeveynlerin Ruhsal Hastalıklarda İçselleştirilmiş Damgalanması Ölçeği (ERHİDÖ) kullanıldı. Verilerin analizinde SPSS 25.0 programında sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, Mann Whitney U tesi, Kruskal Wallis testi ve Cronbach Alfa Katsayısı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan ergenlerin yaş ortalamalarının 14,53±1,79, ebeveynlerinin ise yaş ortalamasının 40,9±5,8 olduğu belirlendi. Ebeveynlerin %66,7’sinin evli, %83,3’ünün kadın, %35’inin ilkokul mezunu olduğu belirlendi. Ergenlerin %55’inin erkek ve %63,3’ünün ortaokulda okuduğu saptandı. Çalışmaya katılan ergenlerin ruhsal bozukluklara yönelik özellikleri incelendiğinde, %35’inin davranım bozukluğu, %28,3’ünün dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu, %22’sinin duygudurum bozukluğu tanısı aldığı belirlendi. Çalışmaya katılan ergenler RHİDÖ ve ebeveynlerin ERHİDÖ toplam puan ve alt ölçek puan ortalamaları bakımından yabancılaşma alt ölçek puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanırken (p 0,05). Sonuç: Bu çalışmaya katılan ruhsal bozukluk tanısı alan ergenler ve ebeveynlerinin içselleştirilmiş damgalanma puanlarının benzer olduğu belirlendi. Çocuk ve ergenlerin tedaviye uyumlarını arttırmada hem ergenlerin hem de ebeveynlerinin içselleştirilmiş damgalanmalarını azaltabilecek psikososyal girişimler uygulanması önerilebili

Abstract

Objective: The aim of this study was to compare the internalized stigmatization scores of adolescents and their parents who were followed up in the child and adolescent psychiatry clinic. Method: This study was consisted of 60 adolescents and 60 parents of children and adolescent who were followed in the child and adolescent psychiatry clinic between January and May 2019. Data were collected by using the information form, Internalized Stigma of Mental Illness Scale (ISMI) and Parents Internalized Stigma of Mental Illness Scale (PISMI). In the analysis of the data, number, percentage, mean, standard deviation, Mann- Whitney U test, Kruskal- Wallis Test and Cronbach’s Alpha Coefficient were used in SPSS 25.0 program. Results: The mean ages of adolescents and their parents were 14.53±1.79 and 40.9±5.8, respectively. More than half (66.7%) of the parents were married, 83.3% were female and 35% were primary school graduates. 55% of adolescents were male and 63.3% were in the middle school. 35% of The adolescents were diagnosed as conduct disorder (35%), Attention Deficit/ Hyperactivity Disorder (28.3%) and mood disorders (22%). There was no significant difference between ISMI and PISMI total and subscale scores among adolescents and parents participating in the study (p>0.05). However, there was only statistically significant difference between the alienation subscale scores between the two groups (p<0.05). Conclusion: The internalized stigmatization scores of the adolescents and their parents were similar. Psychosocial interventions that aimed to decrease internalized stigmatization of adolescents and their parents may be suggested to increase the adherence of children and adolescents to treatment.