Dergiler / Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi / 2005 / Cilt: 12 - Sayı: 3
Fiziksel hastalıkla birlikte zeka geriliği olan çocuklarda psikopatoloji
- Sayfa
- 115–120
- DOI
- —
Özet
Amaç: Zeka geriliğinde fiziksel ve ruhsal sorunların birlikte varoluş sıklığı yüksektir. Fakat bu grupta tanı atlamalarının sık olduğu bildirilmededir. Bu çalışmada Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'na bir yıllık bir dönemde konsültasyonla yönlendirilip ilk kez zeka geriliği saptanan olguların sosyodemografik özelliklerinin, konsültasyon istem nedenlerinin ve psikiyatrik tanılarının incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Konsültasyon istemiyle 1.1.2004 - 1.1.2005 tarihleri arasında çocuk psikiyatrisi kliniğine yönlendirilip ilk kez Zeka Geriliği/Gelişimsel Gerilik saptanan, daha önce psikiyatiik bir tanı almamış 74 olgu çalışmanın örneklemini oluştuımuştur. Tüm olgularda psikiyatrik tanılar DSM-IV ve DC: 0-3 tam sınıflamaları ölçütlerine bağlı kalınarak iki uzman çocuk psikiyatristi tarafından konmuştur. Sonuçlar: Örneklemdeki 74 çocuğun yaş ortalaması 8.34 ± 4.07'dir (15 ay- 18 yaş). Kızlar örneklemin % 51.4'ünü (n=38), erkekler % 48.6'sını (n=36) oluşturmaktadır. Zeka Genliği olan olguların % 74.3'ünde (n= 55] konsültasyon sadece çocuğun gelişimsel düzeyinin belirlenmesi amacıyla istenmiştir. Örnekleme giren olguların % 46sının (n=34) ek bir psikiyatiik tanı aldığı saptanmıştu: Tüm Zeka Geriliği düzeylerinde (hafiforta-ağır) yaklaşık % 50 oranında Eksen 1 tanısı konulduğu ve gruplar arasında fark olmadığı belirlenmiştir. Sadece psikometrik değerlendirilme istemiyle konsülte edilen 55 olgunun 19"unun (96 34.5), gelişimsel değerlendirme dışı nedenler ile konsültasyon istenen 19 olgunun 15'inin (96 78.9) ek bir psikiyatiik tanı aldığı bulunmuştur. Tartışma: Gelişimsel sorunları olan bu grupta, psikiyatrist olmayan hekimlerin konsültasyon isteme nedenleri ile çocukların aldıkları Eksen I tanıları gözden geçirilerek, sonuçlar konsültasyon-liyezon hizmetlerinin daha verimli sunulması bağlamında tartışılmıştır.
Abstract
Objective: Both psychological and physical problems are reported to be frequent in children with mental retardation, however these diagnoses are often remained unrecognized. In this study we aimed to assess the sociodemographic features, psychiatric diagnoses, and reasons for referral to child psychiatry department in children who were referred to our Child and Adolescent Psychiatry Clinic and were diagnosed for the first time as mental retardation in a one year period. Method: Seventy four cases with no prior psychiatric diagnosis who were referred to child psychiatry department between 1.1.2004 -1.1.2005 and diagnosed as having mental retardation were included in this study. Psychiatiric diagnoses were based on DSMTV criteria and DC: 0-3 classification system and confumed by two child psychiatrists. Results: Mean age of the sample was 8.34 ± 4.07 (Range: 15 months- 18 years), and girls constituted 51.4 % (n=38) of the sample, while boys constituted 48.6 % (n=36). In 74.3 % (n= 55) of the cases, the main reason for consultation request was just to determine the developmental level of the child. Of all cases, 46 % (n=34) had a comorbid psychiatric diagnosis. In all mental retardation IQ levels (mild-moderate- severe) percentage of patients with Axis I diagnoses were about 50 % and there were no differences between groups. Additional psychiatric diagnoses were present in 34.5 % of cases who were referred for only psychometric assessment, this was 78.9 % in patients who were referred for other reasons. Discussion: In this group with developmental problems, results of Axis I diagnoses of patients and reasons for referral of non-psychiatrist clinicians were discussed in the context of making a more effective usage of consultation liaison services.