Dergiler / Epilepsi / 2002 / Cilt: 8 - Sayı: 1
Epileptik nöbetlerin tanısında öykünün duyarlılık ve seçiciliğinin değerlendirilmesi
- Dergi
- Epilepsi
- Sayfa
- 9–15
- DOI
- —
Özet
Amaç: Epileptik nöbetlerin tanısında öykünün duyarlılık ve seçiciliğini araştırmak. Hastalar ve Yöntemler: Bayılma şikayetiyle başvuran 68 olgu (28 erkek, 40 kadın; ort. yaş 28; dağılım 2-78) çalışmaya alındı. Öykü ile elde edilen öntanılar ile kesin tanılar karşılaştırıldı. Epilepsnin kesin tanısında yapılan ayrıntılı incelemeler göz önünde tutularak, öykünün yöntemsel geçerliliği değerlendirildi. Bulgular: Yirmi dokuz olguda epileptik nöbet (EN) (%42.6), 29 olguda (%42.6) epileptik olmayan nö-bet (EON) tanıları kondu. On olguda iki nöbet türü birlikte gözlendi. En sık gözlenen EN tablosu jene-ralize tonik-klonik nöbetler (n=17) iken, EON içinde en sık psikojenik nöbetlerle (n=16) karşılaşıldı. Hem EN'de hem de EON'de en sık iktal bulgu ya-nıtsızlık idi. Epileptik nöbet öntanısı alan 30 olgunun 20'sinde tanı doğrulandı. Öntanısı EON olan 32 olgunun dokuzunda EN son tanısı kondu. Epilepsi tanısını koymada öykünün duyarlılığı %64.1, seçiciliği %62.1 bulundu. Öykünün genel tanı değeri ise %63.2 idi. Sonuç: Normal poliklinik şartlarında epilepsi olgularının %64.1'i öykü ile tanınabildi. Nöbet-anket formu eşliğinde, özel poliklinik şartlarında ve dik-katli bir öyküyle bu oranın daha yüksek olabileceği düşünüldü.
Abstract
Objectives: To determine the specificity and senstivity of history in the diagnosis of epileptic seizures. Patients and Methods: Sixty-eight patients (28 males, 40 females; mean age 28 years; range 2 to 78 years) presented with a complaint of faint-ing. Initial diagnoses were compared with definitive diagnoses reached through detailed investigations. The methodological validity of history in leading to definitive diagnosis was sought. Results: Definitive diagnoses included epileptic seizures (ES) in 29 cases (42.6%) and non-epileptic seizures (NES) in 29 cases (42.6%); 10 cases had both seizure types. The most frequent ES and NES types were generalized tonic-clonic (n=17) and psychogenic seizures (n=16), respectively. The most common ictal finding was unresponsiveness in both types. An initial diagnosis of EN by history was con-firmed in 20 out of 30 patients. Of 32 patients with NES, nine had a final diagnosis of EN. The sensitivi-ty and specificity of history in the diagnosis of epilep-tic seizures were 64.1% and 62.1%, respectively. Overall diagnostic value of anamnesis was 63.2%. Conclusion: The initial diagnosis of epileptic seizures can be improved by administering a well-designed seizure-questionnaire, evaluating patients at a more specialized outpatient clinic circum-stances, and by a more carefully history taking.