Cutaneous Anthrax: Evaluation of 27 Cases

Özet

Introduction: While the incidence of anthrax is decreasing in Turkey, it is still endemic in some regions of the country. In this study, it was aimed to develop preventive methods by determining the characteristics of cutaneous anthrax after assessing the literature over the last six years (2013-2019) of cutaneous anthrax cases in Turkey. Materials and Methods: The studies carried out in the last six years on cutaneous anthrax were examined retrospectively. Diagnosis, physical examinations, vital signs, laboratory results, medical treatments of the evaluated cases were performed and tables on demographic characteristics were developed. Results: Patients' age ranged from 8 to 65 years. A total of 13 patients (48.1%) who were assessed were males. The source of infection was contact with infected animal and its products in 23 cases (85.2%), husbandry in 2 cases (7.4%), contact with infected blood in one case (3.7%), and being in the same environment with an anthrax diagnosed patient in one case (3.7%). As a result of microbiological investigations, it was found out that 10 patients (37%) had Bacillus anthracis. All patients received penicillin treatment. Only three patients were surgically treated. Treatment resulted in recovery in 26 cases. Conclusion: In order to prevent the disease, preventive measures such as training of risky individuals dealing with animal husbandryand vaccination of animals will reduce the incidence of the disease.

Abstract

Giriş: Şarbon, Türkiye’de insidansı azalmakla beraber, ülkemizin bazı bölgelerinde halen endemik olarak karşılaşılan bir zoonozdur. Bu çalışmada Türkiye’de görülen deri şarbonu vakalarının son altı yıldaki (2013-2019) literatür taraması yapılarak deri şarbonunun karakteristiğinin belirlenmesi ve önleyici girişimlerin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Deri şarbonu ile ilgili son altı yılda yapılan çalışmalar geriye dönük olarak incelenmiştir. Değerlendirilen olguların fizik muayeneleri, vital bulguları, laboratuvar sonuçları, tıbbi tedavileri ve demografik özellikleri ile ilgili tablolar oluşturulmuştur. Bulgular: Hastaların yaşları 8-65 yaş arasında değişmektedir. Değerlendirilen 27 olgunun 13’ü (%48.1) erkek hastadır. 23 olguda (%85.2) hayvan ve hayvan ürünleriyle temas, iki olguda (%7.4) hayvancılık, bir olguda (%3.7) şarbon tanısı almış hasta kanı ile temas, bir olguda (%3.7) ise şarbon tanısı almış hasta ile aynı ortamda bulunma öyküsü vardır. Mikrobiyolojik incelemeler sonucu 10 hastada (%37) şarbon basili saptanmıştır. Hastaların tümüne antibiyotik tedavisi uygulanmış, üç hastaya da cerrahi olarak müdahale edilmiştir. Tedavi 26 olguda şifa ile sonuçlanmıştır. Sonuç: Hastalığın önlenmesi amacıyla hayvancılık ile uğraşan riskli bireylerin eğitilmesi, hayvanların aşılanması gibi önleyici tedbirler hastalığın görülme sıklığını azaltacaktır.